เมื่อได้ยินเม่าจิ้งพูดเช่นนี้ ผมก็ถอนหายใจยาว
ผมปัดฝุ่นบนเสื้อผ้าแล้วพูดว่า “ระหว่างทางขอแวะไปที่พักสักหน่อย จะไปหยิบยันต์เพิ่ม แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย”
เม่าจิ้งพยักหน้า
พานหลิงดูตื่นเต้นมาก
“ในที่สุดก็ได้ออกเดินทาง! คืนนี้ราศีธนูคุ้มครองกลางคืน รับรองว่าพวกเราจะปลอดภัยแน่นอน”
เม่าจิ้งไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไร คงจะชินกับเรื่องนี้ไปแล้ว ส่วนผมทำได้แค่ยิ้มแห้งอยู่ข้างๆ
รากล่าวลาหลัวเจี้ยนหวา แล้วเดินจากไป
หลัวเจี้ยนหวามองต้นหวยเก่าแก่ที่เหลือแต่กิ่งก้านแห้งๆ แล้วถอนหายใจยาว
เดินออกมาไกล ผมยังได้ยินเสียงบ่นของหลัวเจี้ยนหวาแว่วมา “อาจารย์เป็นยังไง ลูกศิษย์ก็เป็นอย่างนั้น น่าปวดหัวจริงๆ…”
เมื่อเดินมาถึงตัวอาคาร ผมให้เม่าจิ้งส่งยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งมาให้ พร้อมกับเขียนวันเดือนปีเกิดของหลงเจี๋ยลงไป
หลังจากจัดการเรื่องสามหลุมศพอาฆาตเสร็จแล้ว ค่อยกลับมาสะสางเรื่องของ ‘ติงเต๋อเหวิน’ ต่อ
ผมเล่าเรื่องนี้ให้เม่าจิ้งและพานหลิงฟังคร่าวๆ ทั้งสองคนฟังจบก็รู้สึกโกรธขึ้นมาเล็กน้อย
แม้ว่าเราจะเป็นนักปราบภูตผีปีศาจ แต่สิ่งที่เราเกลียดที่สุดคือพวกที่ใช้วิชาในทางที่ผิดและก่อกรรมทำเข็ญ พวกนี้ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายที่เรา
