คันนี้ได้ยาก
ทั้งสองคนเป็นคนในวงการ เมื่อกวาดตามองร่มปรภพแค่แวบเดียวก็คิดว่าเป็นแค่ ‘ร่มหยิน’ ทั่วไป เพราะในวงการปราบผี ร่มหยินถือเป็นอุปกรณ์พื้นฐานที่แทบทุกคนมี มันมีไว้สำหรับให้วิญญาณหลบแสงแดด
ผมไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่หันไปพูดกับความว่างเปล่าด้านหลัง
“พี่หลง หลบอยู่ใต้ร่มของผม แล้วเดินตามมา” พูดจบ พวกเราสามคนเริ่มเดินออกไป
ผมรู้สึกได้ถึงไอเย็นที่ยังคงอยู่รอบตัว พี่หลงอยู่ข้างๆ ผม และตอนนี้กำลังเดินตามมา เขาราวกับเครื่องปรับอากาศเคลื่อนที่ที่ให้ความเย็นสบายตลอดเวลา
เมื่อออกมาข้างนอก เราเรียกรถแท็กซี่กลับไปที่ร้านอุปกรณ์ตกปลาดาวเด่น
อาจารย์อยู่ต่างเมือง ผมจึงคิดจะให้พี่หลงพักอยู่ห้องผมไปก่อน
เรากำลังจะไปยังสามหลุมศพอาฆาต การพาพี่หลงไปด้วยคงไม่สะดวก
หลังจากลงจากรถ เม่าจิ้งและพานหลิงมองมาที่ร้านด้วยสีหน้าตะลึงเล็กน้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามาที่ร้านของเรา
เมื่อเห็นว่าร้านของเราเป็นร้านอุปกรณ์ตกปลา พวกเขาดูประหลาดใจไม่น้อย
เม่าจิ้งเป็นคนเงียบขรึมไม่ค่อยพูด แต่ศิษย์น้องของเขา พานหลิงกลับช่างพูดเสียเหลือเกิน “พี่เจียง ร้านของพวกพี่เป็นร้านอุปกรณ์ตกปลาเหรอ”
“ใช่แล้ว!”
“ฉันนึกว่าเป
