บรรยากาศรอบตัวก็ไร้เงาวิญญาณ
พานหลิงพูดขึ้นข้างๆ “เขาไปแล้ว บอกว่าจะรอพี่ที่ทางเดินข้างหน้า”
ผมหันมองพานหลิงด้วยความสงสัย “เธอเปิดตาทิพย์ตอนกลางวันด้วยเหรอ”
การเปิดตาทิพย์เป็นเวลานานอาจทำให้ดวงตาบาดเจ็บได้ ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงเวลานี้ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเปิดเลย
พานหลิงกลับหัวเราะคิกคัก “ฉันไม่ต้องเปิดตาหรอก!”
“ไม่ต้องเปิดตา?” ผมชะงักไปเล็กน้อย
“เธอมีดวงตาหยินหยาง” เม่าจิ้งที่อยู่ข้างๆ กล่าวเสริม
ได้ยินดังนั้น ผมแสดงสีหน้าตกใจทันที
ดวงตาหยินหยาง นี่มันดวงตาศักดิ์สิทธิ์เลยนะ!
บันทึกของอาจารย์ปู่มีการกล่าวถึงดวงตาประเภทนี้ไว้มากมาย ถึงขั้นแสดงความชื่นชมและยกย่องเป็นอย่างสูง
อาจารย์เองก็เคยบอกไว้ว่า ดวงตานี้ไม่ได้เพียงแค่สามารถมองเห็นโลกแห่งภูตผีได้เท่านั้น แต่ยังสามารถมองเห็นสิ่งที่แม้แต่ตาทิพย์ปกติมองไม่เห็นได้ด้วย
โดยปกติแล้ว ผู้ที่เกิดมาพร้อมกับดวงตาเช่นนี้มักเป็นผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์ เหมือนกับเด็กทารกที่ถึงแม้จะมีพลังธาตุสมดุล แต่ก็ยังมองเห็นวิญญาณได้
ทว่าเมื่อเติบโตขึ้นและสัมผัสกับสิ่งที่เป็นลบมากขึ้น จิตใจจะเริ่มไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป จึงไม่สามารถมองเห็นสิ่งเหล่านั้นได้อีก
นอกจากนี้ อาจารย์ยังกล่า
