จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้!”
เพียงแค่สองวินาที เจ็ดมุทราก็ถูกปลดปล่อยออกมา แต่ผมก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน โดยเฉพาะลำคอที่กำลังถูกบีบรัดจนแทบจะหัก ดวงตาของผมเริ่มแดงก่ำ เลือดสูบฉีดจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน
มุทราในมือหลอมรวมเป็นมุทราสายฟ้า ก่อนที่ผมจะตะโกนออกมาด้วยเสียงแหบพร่า
“อัสนีสวรรค์กัมปนาท ปราณต้นกำเนิดไม่ขาดสาย ข้าขอยืมอำนาจแห่งสายฟ้า พิฆาตปีศาจร้าย อาคมสายฟ้า หัตถ์อัสนี!”
ทันทีที่ผมตะโกนร่ายอาคม มุทราบนมือซ้ายก็เรืองแสงขึ้นทันที กระแสไฟฟ้าสีขาวพลันกระโจนออกมาพร้อมกับเสียงระเบิดกึกก้อง
“เปรี้ยง!”
ต้นหวยสั่นสะเทือน รอยร้าวแตกกระจายตามลำต้น มีของเหลวสีแดงสดไหลซึมออกมาตามรอยแยกนั้น พร้อมกันนั้นสายฟ้าก็แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ
เสียงไฟฟ้าช็อต “เปรี๊ยะๆ” ดังก้องอยู่ภายในปาก รยางค์ที่เคยพันธนาการผมไว้พลันคลายตัวหลุดออก
ต้นหวยส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด “อ๊ากกก!!”
ภายใต้แสงสีขาวแห่งสายฟ้า ผมถมองเห็นภายในของมันได้อย่างชัดเจน
ที่ที่ผมอยู่ตอนนี้คล้ายกับกระเพาะของมัน ทุกอย่างรอบตัวเต็มไปด้วยของเหลวเหนียวหนืดและรากไม้สีขาวมากมายที่ยังคงเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต
ลึกเข้าไปในต้นไม้ที่ใจกลางของมันมีใบหน้าหนึ่
