การที่อาจารย์ออกนอกเมืองไปโดยไม่บอกล่วงหน้าทำให้ผมคาดไม่ถึง แต่ท่านก็ยังบอกวิธีจัดการให้ผมอย่างละเอียด
ผมตั้งใจฟังอย่างเคร่งเครียด และจดจำทุกอย่างไว้หมด
สุดท้ายถามออกไปว่า “ผมจำได้หมดแล้ว แต่อาจารย์ ไปจัดการมันตอนกลางวันจะมีอันตรายอะไรไหม ผมจะได้เตรียมตัวรับมือไว้ล่วงหน้า”
อาจารย์ตอบกลับมาอย่างมั่นใจว่า “ไม่น่าจะมีอันตราย ถ้ามันเป็น ‘ภูต’ จะออกอาละวาดได้เฉพาะเวลากลางคืนเท่านั้น กลางวันมันก็เป็นได้แค่ต้นไม้
“ถ้าเป็น ‘ปีศาจ’ ล่ะก็ เมื่อเปิดตาทิพย์แล้วต้องเห็นไอมารสีเขียวๆ แต่นายบอกว่าไม่เห็นอะไรเลย เพราะฉะนั้นฉันจึงเดาว่า ต้นหวยกินคนต้นนี้น่าจะเป็นต้นไม้ที่เกิดจิตวิญญาณแล้วประเภทหนึ่ง เป็นภูตต้นไม้ที่กินคนเพื่อเพิ่มพลังบำเพ็ญ ยังไม่ถึงขั้นกลายเป็นปีศาจ
“พรุ่งนี้นายทำตามวิธีที่ฉันบอกไว้ ตราบใดที่ฟ้ายังไม่มืดก็สามารถสะกดมันได้แน่นอน ฉันจะติดต่อกับตัวแทนอีกทีด้วย ดูว่าจะโค่นมันทิ้งได้ไหม จะได้ไม่ก่อเภทภัยอีกต่อไป”
ตัวแทนที่อาจารย์พูดถึงคือ ‘คนกลาง’ ที่เม่าจิ้งเคยพูดถึงเมื่อตอนให้ผมไปช่วยจัดการทารกวิญญาณก่อนหน้านี้นั่นเอง
หลังจากยืนยันรายละเอียดทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ผมก็วางสายไป
วิญญาณชายหนุ่มที่นั่งอ
