าล และเม่าจิ้งก็จะมารับพอดีเช่นกัน ผมเลยวานให้เขาหาของพวกนี้มาด้วย
พอเขามาถึง เราจะได้จัดการต้นหวยกินคนไปพร้อมกัน แล้วหลังจากนั้น ผมจะได้ไปช่วยเขาสะสางปัญหาสามสุสานอาถรรพ์ของลูกค้าเขาต่อ
เสียงรอสายดังเพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนที่เสียงเย็นชาของเม่าจิ้งจะดังขึ้นจากปลายสาย “ดึกดื่นป่านนี้มีอะไร”
เสียงของเขายังคงเรียบเฉย ไร้อารมณ์เหมือนเคย
ผมตอบกลับสั้นๆ “มีเรื่องสำคัญ พรุ่งนี้ตอนนายมารับฉัน เอาของพวกนี้มาด้วย…”
ผมเล่าเรื่องต้นหวยกินคนให้เขาฟัง พร้อมกับบอกวิธีรับมือที่อาจารย์สั่งไว้
ผมให้เขานำไม้ท้อสี่ท่อนที่ยังไม่ถูกลอกเปลือก ตะปูทองแดงสองอัน และด้ายแดงที่แช่เลือดสุนัขดำมา
เมื่อเม่าจิ้งได้ยินเรื่องต้นหวยกินคนก็ดูตกใจอยู่บ้าง แต่เขาสงบลงได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะตอบกลับสั้นๆ ว่า “ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้ถึงแล้วจะโทรหา”
หลังจากผมกำชับรายละเอียดเสร็จก็วางสายไป
พอเหลือบมองเวลา ตอนนี้เกือบเที่ยงคืนแล้ว ผมเองก็เริ่มง่วง จึงหันไปบอกหลงเจี๋ยที่ยังนั่งกินขนมอยู่
“ฉันจะนอนแล้วนะ นายกินต่อไปเถอะ”
หลงเจี๋ยกำลังแทะขาเป็ดอย่างเมามัน พอได้ยินที่ผมพูดก็พยักหน้ารัวๆ “อืมๆ ไม่ต้องสนใจฉันหรอก นายนอนเถอะ!” พูดจบเข
