สองก้าวตามสัญชาตญาณ
กลิ่นหอมที่แทรกซึมใจนั้น เหมือนจะทวีความเข้มข้นขึ้นอีกเล็กน้อย
กลิ่นนี้ช่างทำให้คนรู้สึกสบายเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความสุขที่ชวนให้เสพติดอยู่ด้วย ล่อลวงให้ผมขยับเข้าไปใกล้มัน
แม้ผมในตอนนี้จะพยายามหลีกเลี่ยงกลิ่นนี้แล้วก็ตาม แต่ก็ยังทานทนไม่ไหว อยากจะเข้าไปใกล้ต้นหวยอีกหน่อย สูดดมกลิ่นนั้นอีกหลายๆ ที
ผมรีบเอามือปิดจมูกปิดปาก ขมวดคิ้วแน่น
กิ่งก้านของต้นหวยขยับไหวไปมาส่งดัง “ซ่าๆๆ”
ผมแหงนหน้าขึ้นมอง
มันดูคล้ายกับศีรษะขนาดยักษ์ที่กำลังโยกไหวเล็กน้อยมองต่ำลงมายังผม
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ผมรู้สึกขนลุกเกรียวไปทั้งหนังศีรษะ
สัญชาตญาณบอกกับผมว่า ต้นหวยใหญ่นี้มีบางอย่างผิดปกติ ที่นี่อันตรายมาก ต้องรีบออกไปจากที่นี่ ห้ามถูกกลิ่นหอมที่ต้นหวยใหญ่นี้ปล่อยออกมาดึงดูดจนเข้าไปใกล้เด็ดขาด…
ดังนั้น ผมจึงรีบถอยหลังกลับไปอีกกว่าสิบก้าว
พอผมถอยห่างจากต้นหวยนั้นได้ไกลเกินยี่สิบเมตร พบว่ากลิ่นหอมชื่นใจประหลาดในอากาศจางหายไปแล้ว
กิ่งใบของต้นหวยที่ก่อนหน้านี้ไหวโยกเบาๆ ก็หยุดนิ่งลงตามไปด้วย
เวลานี้ สวนหลังของอาคารผู้ป่วยในทั้งบริเวณเงียบสงบไร้สุ้มเสียงใดๆ…
เมื่อพินิจดูต้นห
