ย็นและรับน้ำเกลือถุงสุดท้ายของวัน ผมสังเกตเห็นพยาบาลและหมอด้านนอกดูแตกตื่นแปลกๆ พวกเขาเดินไปตามห้องผู้ป่วยเหมือนกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง
ผมได้ยินเสียงถามกันไปมา “เจอหรือยัง”
ผมที่ว่างอยู่ไม่ได้ทำอะไรจึงตั้งใจเงี่ยหูฟัง ดูเหมือนว่ามีคนไข้ในแผนกผู้ป่วยในหายตัวไป และครั้งนี้เป็นครั้งที่สองของเดือนแล้ว
การที่ผู้ป่วยในโรงพยาบาลหายตัวไปถือเป็นเรื่องใหญ่มาก
อย่างแรกเลย ครอบครัวของผู้ป่วยต้องออกมาโวยวายแน่ ฝ่ายบริหารของโรงพยาบาลเองก็ต้องถูกตั้งคำถามเรื่องระบบความปลอดภัย ซึ่งอาจส่งผลต่อการจัดอันดับคุณภาพของโรงพยาบาล และที่สำคัญคือ เรื่องค่าใช้จ่ายในการรักษา
หากผู้ป่วยหายไปแล้วจะไปเก็บเงินจากใครล่ะ
ผมได้ยินเพียงแค่บางส่วน จึงไม่เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด
ช่วงกลางวันผมนอนเยอะไปหน่อย ตอนนี้เลยยังไม่ง่วง จึงลงไปเดินเล่นรอบๆ อาคารผู้ป่วยในเพื่อยืดเส้นยืดสาย
โดยทั่วไปแล้ว โรงพยาบาลจะมีพลังหยินหนักกว่าสถานที่อื่นๆ โดยเฉพาะช่วงกลางคืน อากาศจะเย็นยะเยือกเป็นพิเศษ
ขณะเดินเล่น ผมสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณบางอย่างที่แฝงตัวอยู่รอบๆ แต่พอเช็กดีๆ แล้วมันเป็นแค่พลังของคนไข้ที่เพิ่งเสียชีวิตไปไม่นาน ไม่มีอะไรน่ากังวล ผมไม่ได้เปิดตาทิพย์เพื
