ทั้งหมดก็พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ป่วยที่หายตัวไปวันนี้น่าจะปีนต้นหวย แล้วกระโดดข้ามกำแพงหนีออกไป
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยหลี่ว์ดูท่าจะหงุดหงิดไม่น้อย เขาหันไปมองต้นหวยต้นใหญ่ แล้วถ่มน้ำลายลงพื้นก่อนสบถออกมา “ไอ้เวร! อยากจะโค่นแม่งให้รู้แล้วรู้รอด!”
“หัวหน้า นั่นเป็นต้นไม้อนุรักษ์นะครับ ถ้าตัดไปล่ะก็ติดคุกหัวโตแน่ๆ” ลูกน้องคนหนึ่งเตือนขึ้น
หัวหน้าหลี่ว์ขมวดคิ้ว เขวี้ยงเสื้อเปื้อนเลือดในมือลงพื้น แล้วกระทืบสองที
“กลับเถอะ!”
ว่าจบก็เดินจากไปพร้อมลูกน้องอีกสองคน
ส่วนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เหลือ หันมาบอกพวกคนไข้ที่ยังยืนดูอยู่ “แยกย้ายกันได้แล้ว กลับไปพักผ่อนกันเถอะ!”
เมื่อไม่มีอะไรให้ดู คนไข้ที่มุงอยู่ก็แยกย้ายกันไป เหลือเพียงผมคนเดียวที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม
หลังจากทุกคนเดินจากไป ผมหันกลับไปพิจารณาต้นหวยต้นใหญ่อีกครั้ง ต้นไม้ต้นนี้มีขนาดใหญ่โต ร่มเงาแผ่กว้าง ผมไม่เคยเห็นต้นหวยที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
ต้นหวยถือเป็นหนึ่งใน ‘สี่ไม้ต้องห้าม’ ตามความเชื่อของคนโบราณ ยังมีคำกล่าวที่สืบต่อกันมาในหมู่ชาวบ้านว่า ‘หน้าบ้านไม่ปลูกหม่อน หลังบ้านไม่ปลูกหลิว หน้าลานไม่ปลูกผีโบกมือ หลัง
