ใจ “หัวหน้าหลี่ว์ นี่เป็นรอบที่สองของเดือนนี้แล้ว ระบบรักษาความปลอดภัยของคุณมันยังไงกัน แล้วดูนี่สิ ต้นไม้มีรอยเลือดด้วย แสดงว่าผู้ป่วยต้องได้รับบาดเจ็บขณะปีนต้นไม้ ถ้าเกิดเขาออกไปแล้วเป็นอะไรขึ้นมา ครอบครัวเขาต้องมาโวยวายพวกเราอีกแน่ๆ”
ในโรงพยาบาล หัวหน้าพยาบาลมีอำนาจสูงมาก หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าหลี่ว์ทำได้แค่ยิ้มแหยๆ แล้วตอบว่า “พวกเราเพิ่มการลาดตระเวนแล้วนะครับ แถมตรงนี้ก็มีรั้วเหล็กกั้น มีกล้องวงจรปิดสองตัวจับภาพไว้ด้วย ใครปีนรั้วเข้ามาใกล้ต้นหวยจะมีสัญญาณเตือนดังขึ้นทันที แต่บังเอิญเหลือเกินที่วันนี้…กล้องสองตัวนี้ดันเสียพร้อมกัน”
ขณะพูด เขายังชี้ไปที่กล้องวงจรปิดสองตัวที่ติดอยู่บนเสาไฟข้างต้นหวย
หัวหน้าพยาบาลกลอกตาอย่างหงุดหงิด “พูดไปก็เท่านั้น คนไข้หนีออกไปแล้ว พรุ่งนี้คุณไปคุยกับผู้อำนวยการเองแล้วกัน!”
พูดจบ เธอพยักหน้าเรียกพยาบาลสองคนข้างกาย ก่อนหมุนตัวเดินตรงมาทางผม
ระหว่างที่เดินผ่าน เธอยังหันมาถามผมเสียงเข้ม “เตียงไหน ทำไมยังไม่นอน”
“ผมนอนไม่หลับ เลยออกมาเดินเล่นน่ะครับ” ผมตอบกลับ
พอได้ยินแบบนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงเดินจากไป
ผมที่ได้ยินเรื่อง
