เมื่ออาจารย์พูดถึงการจุดธูปไหว้ เขาย่อมหมายถึงบรรพจารย์ของเรา แล้วบรรพจารย์ของสำนักเราคือใคร นั่นก็คือ ‘จักรพรรดิเฟิงตู’ จักรพรรดิแห่งนครเฟิงตู เจ้าแห่งแดนยมโลก
คำพูดของอาจารย์ทำให้ผมตกตะลึง
หมายความว่า ศิษย์ในสายของเราไม่เพียงแต่ยุ่งเกี่ยวกับชีวิตและความตายเท่านั้น แต่ยังต้องรับบัญชาปราบผีปีศาจอีกด้วย
อาจารย์เห็นว่าผมอึ้งจนพูดไม่ออก จึงกล่าวต่อ “บรรพจารย์ของเราศักดิ์สิทธิ์มาก พอกลับไปแล้ว อย่าลืมจุดธูปไหว้ท่าน มีท่านคอยดูแลอยู่ข้างล่าง อย่างน้อยเราก็ถือว่ามีรากฐานที่มั่นคง เมื่อถึงวันนั้น วันที่ต้องลงไปข้างล่าง บางทีอาจได้เป็นขุนนาง ไม่ต้องทนรับความเจ็บปวดแห่งวัฏสงสารก็เป็นได้…” อาจารย์พูดอย่างสบายๆ แต่ผมฟังแล้วหัวใจเต้นแรง
คำพูดของเขาเหมือนเปิดโลกใหม่ให้ผมเลยทีเดียว
ความคิดพลันแล่นเข้ามาในหัว ผมจึงเอ่ยถาม “อาจารย์ ถ้าเราจุดธูปไหว้บรรพจารย์ หรือเผากระดาษเงินกระดาษทอง ท่านจะรับรู้ได้ไหม”
อาจารย์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “ฉันว่าท่านน่าจะรับรู้ได้”
จากนั้นอาจารย์ก็หรี่ตาลง ก่อนจะถามผมกลับ “นายกำลังคิดอะไรอยู่หรือเปล่า”
ผมมีความคิดบางอย่างอยู่จริงๆ ในเมื่อเราสามารถติดต่อกับบรรพจารย์ได้ และเขา
