เผากระดาษเงินกระดาษทอง เผาหนังสือสาส์นให้คนตาย พวกเขาสามารถใช้การจุดธูปอธิษฐานส่งเรื่องของทะเลสาบหนานเทียนลงไปยังยมโลก เมื่อยมโลกได้รับเรื่องจึงส่งเรื่องต่อมาถึงเรา และเมื่อเขาได้รับคำตอบ เขาก็บอกชื่อของเรากับจั่วต้าเหนียนและพวกพ้อง นั่นคือเหตุผลว่าทำไมพวกเขาไม่รู้จักเราเลย แต่กลับเรียกชื่ออาจารย์ออกมาได้ทันทีเมื่อพบกัน…”
ผมสูดลมหายใจลึก ไม่คิดเลยว่าการขอความช่วยเหลือจากยมโลกจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ปัญหาของตึกเก้าศพ เราก็ยังต้องจัดการกันเองอยู่ดี
อาจารย์เพิ่งฟื้น แต่กลับพูดไม่หยุด สุดท้ายท่านเริ่มง่วง หาวหนึ่งทีแล้วเอนตัวหลับไป
ผมนอนพิงเตียง ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา
แต่คิดไปก็ปวดหัวเปล่าๆ พักฟื้นก่อนดีกว่า
