จู่ๆ หุ่นฟางก็กล่าวคำนั้นออกมา แต่เสี่ยวอวี่ไม่สนใจมันแม้แต่น้อย เธอบีบศีรษะของมันแน่น
‘ปัง!’ เสียงระเบิดดังขึ้น หุ่นฟางแตกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี ยันต์สีดำภายในศีรษะของมันลุกไหม้เป็นเปลวไฟสีเขียว ก่อนจะมอดดับไปในพริบตา
ทุกอย่างกลับคืนสู่ความปกติ อาจารย์ที่ถูกพันธนาการไว้ก็เป็นอิสระ เขาตัวสั่นระริกขณะพยายามพยุงตัวเดินโซเซเข้ามาหาผม
“เสี่ยวเจียง…”
อาจารย์ไม่รู้จักเสี่ยวอวี่ แต่ก็ดูออกว่าผมกับเธอมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา เมื่อได้ยินผมเรียกเธอว่า ‘เสี่ยวอวี่’ เขาก็พอจะเดาได้ เพราะก่อนหน้านี้ ตอนที่ผมขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ ผมได้เล่าเรื่องของเธอให้ฟังแล้ว แค่ยังไม่เคยพบหน้ากันเท่านั้น
ผมมองอาจารย์เดินเข้ามา กลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด จึงพยายามเปล่งเสียงอธิบาย “อาจารย์…เธอคือ…แฟนสาวของผม…”
อาจารย์เห็นว่าผมยังพูดไหวก็โล่งใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หันไปมองเสี่ยวอวี่
เสี่ยวอวี่สบตากับอาจารย์ เธอพยักหน้าให้เล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร
อาจารย์ประสานมือคารวะเธอทันที “ขอบคุณที่ช่วยชีวิต”
เสี่ยวอวี่ส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะกล่าวเสียงเรียบ “ฝากอาจารย์ดูแลเจียงหนิงด้วย ฉันจะกลับมาอีกครั้ง”
อาจารย์ไม่ได้ถามอะไรต่อ เพียง
