พยักหน้าตอบ “ได้”
ผมอยากถามว่าเธอจะไปไหน แต่ร่างกายอ่อนแรงจนพูดแทบไม่ออกแล้ว
เสี่ยวอวี่มองผมแวบหนึ่ง
เมื่อสายลมเย็นยะเยือกพัดผ่าน ทันใดนั้น ร่างของเธอก็ค่อยๆ สลายไปต่อหน้าผมและอาจารย์
ร่มดำที่ตั้งอยู่บนพื้นหุบลงเอง จากนั้นมันเปล่งแสงสีดำวาบ แล้วพุ่งตรงไปยังยอดเขาข้างทะเลสาบหนานเทียน
ความเร็วของมันสูงมาก มันหายลับไปในความมืดในชั่วพริบตาเดียว
อาจารย์มองตามร่มดำและเสี่ยวอวี่ที่จากไป ก่อนหันกลับมามองผมที่ยังพิงต้นไม้อย่างหมดเรี่ยวแรง
เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ “เสี่ยวเจียง…ดูเหมือนแฟนของนายจะเก่งกว่าที่นายบอกฉันมากเลยนะ”
ได้ยินแบบนั้น ผมรู้สึกขมขื่นอยู่ในใจ
เก่งหรือไม่…แม้แต่ตัวผมเองยังไม่รู้เลย…
ก่อนหน้านี้ ผมเคยคิดว่าเสี่ยวอวี่เป็นเพียงผีธรรมดาเท่านั้น ไม่เคยคาดคิดเลยว่าเธอจะเป็นวิญญาณที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้
แต่ถ้าเสี่ยวอวี่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมเธอถึงไม่อาจรักษาร่างกายตัวเองไว้ได้
และอีกอย่าง…เธอถูกขังอยู่ในตึกเก้าศพ ทำไมจู่ๆ ถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่
ผมไม่ได้ถามออกไป แค่จ้องมองไปยังทิศทางที่ร่มดำลอยหายไป
อาจารย์ทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น หอบหายใจหนัก “ดูเหมือนเราจะประเมินแฟนสาวของ
