นายต่ำไปมาก เธอมีพลังขนาดนี้ สถานะของเธอในตึกเก้าศพอาจสูงกว่าที่ฉันคิดไว้มาก”
“อาจารย์…ที่นั่นมีลำดับชั้นด้วยเหรอ” ผมถามออกไปอย่างอ่อนล้า
อาจารย์มองออกไปไกล ก่อนตอบเสียงแผ่วเบาพลางขยับมานั่งพิงต้นไม้ต้นเดียวกับผม “ก็คงจะมี…”
ทว่าทันทีที่พูดจบ อาจารย์ก็เงียบไปจนทำให้ผมตกใจรีบเอื้อมมือไปตรวจดู พบว่าอาจารย์ไม่ได้เป็นอะไร เพียงแค่หมดแรงจากการใช้พลังมากเกินไปและอาการบาดเจ็บ เขาจึงหมดสติ
ผมเอนตัวพิงต้นไม้ นั่งรออยู่ประมาณสามนาที ทันใดนั้น ก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นจากเทือกเขาข้างทะเลสาบหนานเทียน
“อ๊าก!”
ผมเงยหน้าขึ้นมอง เห็นกลุ่มหมอกดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แน่นอนว่ามีบางอย่างที่ชั่วร้ายซ่อนตัวอยู่ในนั้น
และไม่นานหลังจากเสียงกรีดร้องดังขึ้น ร่มดำที่เคยลอยหายไปในความมืดกลับมาอีกครั้ง มันพุ่งตรงมายังพวกเรา ตกลงที่เท้าของผมพร้อมกับสายลมเย็นยะเยือกที่โหมกระหน่ำ
ร่างของหญิงสาวในชุดขาวค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากกลุ่มหมอกดำ
เสี่ยวอวี่…เธอกลับมาแล้ว
ในมือของเธอถือศีรษะของใครบางคนที่ยังสดใหม่ เลือดยังไหลหยดลงมาไม่ขาดสาย ตรงกลางหน้าผากของศีรษะนั้นมีเนื้องอกสีเขียวคล้ายดวงตาที่สาม
“เสี่ยวอวี่…”ผมเรียกชื่
