ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว อีกทั้งยังใช้พลังไปมากในการต่อสู้กับสุ่ยกุ้ยและวิญญาณร้าย
พลังของอาจารย์ลดลงไปมาก ตอนนี้เขาใช้พลังได้เพียงหกเจ็ดส่วน ซ้ำยังใช้ได้ไม่นาน
เผชิญหน้ากับการโจมตีของหุ่นฟางอันน่าสะพรึงกลัว สีหน้าของอาจารย์เปลี่ยนไปทันที
แต่เมื่อศรออกจากแล่งย่อมไม่มีทางย้อนกลับ อาจารย์ทำได้เพียงกัดฟันฟาดกระบี่ลงไปสุดกำลังพลางตะโกนว่า “ทลาย”
‘บู้ม’
เสียงระเบิดดังกึกก้อง
ฟางกระจายไปทั่วทุกทิศทางในชั่วพริบตา
หุ่นฟางระเบิดออกหลังจากเสียงระเบิดดังขึ้น ร่างของมันกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร ล้มลงแน่นิ่งกับพื้น แต่อาจารย์ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
เมื่อเห็นเช่นนี้ ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง และคิดในใจว่าอาจารย์สุดยอดจริงๆ
ผมรีบก้าวไปข้างหน้า เตรียมฉลองกับอาจารย์ แต่ทันทีที่ผมก้าวออกไป อาจารย์กลับกระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ทรุดลงดัง ‘ตุ้บ’ คุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้น…
“อาจารย์!” ผมตกใจสุดขีด หัวใจเต้นระรัวราวกับกำลังนั่งรถไฟเหาะ รีบพุ่งไปหาอาจารย์ทันที
เมื่อมาถึงตรงหน้า พบว่าที่หน้าอกของอาจารย์มีเศษฟางสิบกว่าชิ้นปักอยู่ เลือดไหลซึมตามปลายฟาง หยดลงบนพื้นทีละหยด…
ผมไม่รู้ว่าเศษฟางเหล่านี้ปักลึกเข้าไปในผิวหนังแค่ไหน หร
