ให้ผม “นายมีความกตัญญูและจิตใจกล้าหาญ ฉันเลือกนายมาเป็นศิษย์ไม่ผิดจริงๆ เช่นนั้นก็ให้ศิษย์อาจารย์ร่วมเป็นร่วมตายกันเถอะ มาฆ่ามันกัน!”
พูดจบ อาจารย์กวัดแกว่งกระบี่ไม้ท้อในมือ ฟันเศษฟางที่ปักหน้าอกจนขาดสะบั้น
ผมเองก็มองไปที่หุ่นฟางอีกครั้ง เมื่อครู่มันถูกอาจารย์ฟันไปหนึ่งกระบี่ แม้จะลุกขึ้นมาใหม่ได้ แต่แขนข้างหนึ่งของมันกลับหายไป
อาจารย์มองไปยังหุ่นฟางอย่างเย็นชา ก่อนพูดกับผมว่า “เสี่ยวเจียง เจ้านี่ไม่ใช่นักไสยเวทธรรมดา และหุ่นฟางนี่ก็ไม่ใช่หุ่นเชิดธรรมดาเช่นกัน ถ้าพวกเราจะชนะ ต้องทุบหัวมันให้แตก แล้วเผาอักขระที่อยู่ข้างในซะ”
“เข้าใจแล้ว อาจารย์บอกให้ผมทำอะไร ผมจะทำตามนั้น!” ผมพยักหน้ารับเสียงหนักแน่น
อาจารย์มองไปยังหุ่นฟางนั้นอีกครั้ง ก่อนจะสอดมือที่สั่นเล็กน้อยเข้าไปในเสื้อ หยิบขวดเล็กๆ ออกมา เขาเทยาออกมาสองเม็ด
เม็ดยาสีดำสนิท ดูไม่รู้ว่าคืออะไร
อาจารย์กำยาไว้ในมือ ก่อนกลืนลงไปในคราวเดียว
ผมไม่เคยเห็นอาจารย์กินยาเลย นี่เป็นครั้งแรกที่เห็น จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “อาจารย์กินยาอะไรน่ะ”
อาจารย์ยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า “ยากระตุ้นเลือดเสริมปราณ ช่วยเพิ่มพละกำลังได้ชั่วคราว”
เมื่อได้ยินว่าช่วยเพิ่มพ
