ทันทีที่อาจารย์ตะโกนว่า “ไปตายซะ นังปีศาจ!” กระบี่ไม้ท้อในมือเขาก็แทงทะลุร่างของผีสาวทันที
ดวงตาของผีสาวเบิกโพลง ส่งเสียงกรีดร้องแหลมบาดหูออกมา
“อ๊า…”
ร่างของนางเริ่มสลายวูบวาบคล้ายแสงไฟนีออนที่ดับๆ ติดๆ
พลังอาฆาตรุนแรงรอบกายยังคงทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง
อาจารย์เห็นว่านางยังไม่ตาย จึงแทงซ้ำเข้าไปอีก
ผีสาวร้องกรี๊ดอีกครั้ง กล่าวด้วยเสียงแหบพร่า “ผู้ชาย…ผู้ชายชั่ว…ต้องตาย! ต้องตายทุกคน!”
นางแผดเสียงโหยหวนเจ็บปวด แต่ก็ยังไม่ยอมตาย พลังชีวิตจะน่าตกตะลึงเกินไปแล้ว
นางหันหัวกลับร้อยแปดสิบองศา สบตากับอาจารย์ที่แทงนางจากด้านหลัง
นางจ้องเขาด้วยแววตาอาฆาตพลางแยกเขี้ยว
“ไปตายซะ ไอ้ผู้ชายโสโครก!”
เมื่อพูดจบ ก็อ้าปากกว้างหมายจะกัดเข้าที่ลำคอของอาจารย์
อาจารย์ตกใจ รีบยกมือข้างหนึ่งยันขากรรไกรล่างของนางไว้
อาจารย์กับผีสาวชุดแดงต่างยืนกดดันกันอยู่บนเรือ
ผมมองภาพนั้นด้วยความตกใจ ไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย
ถึงแม้ผีสาวใกล้จะแพ้แล้ว แต่นี่ก็เป็นช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดของการต่อสู้
หากอาจารย์รับมือไม่ไหว ถูกนางกัดคอก่อนที่นางจะถูกกำจัด อาจารย์คงต้องตายตกตามไปด้วยแน่นอน
ผมรีบปีนขึ้นมาบนเรือ กระบี่กระดูก
