เมื่อผีพรายตนสุดท้ายสลายหายไป กระแสปราณต้นกำเนิดสายหนึ่งก็ไหลเข้าสู่ร่างอีกครั้ง
ความเจ็บปวดทั่วทั้งร่างเหมือนจะลดลงไม่น้อย
หากผมรอดกลับไปได้ คราวนี้ระดับพลังต้องเพิ่มขึ้นแน่นอน...
แต่การใช้วิชาสายฟ้าก็ทำให้ผมหอบหายใจแรง ร่างเข้าสู่ภาวะหมดแรงชั่วขณะ
ถึงกระนั้น ผมก็ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย ยังคงจับจ้องหมอกหนาทึบรอบตัว เงี่ยหูฟังเสียงน้ำสาดซัด “ซ่าๆ” ที่ดังมาเป็นระยะ
รวมถึงปราณเต๋าและพลังอาฆาตที่ถาโถมมาทางนี้
ผมรู้ดีว่าอาจารย์กับวิญญาณอาฆาตหญิงชุดแดงยังคงสู้กันอยู่
ตอนนี้ผมไม่สามารถทำอะไรได้เลย ทั้งฝ่าหมอกตรงหน้าไม่ได้ ช่วยอาจารย์ก็ไม่ได้ ขึ้นฝั่งก็ไม่ได้
ทำได้เพียงภาวนาให้อาจารย์มีชัยเหนือความชั่วร้าย ปัดเป่าสิ่งอัปมงคลให้ผู้คน
ไม่นานนัก การต่อสู้ระหว่างอาจารย์กับวิญญาณอาฆาตชุดแดงก็ลามมาถึงตรงนี้
ผมได้ยินเสียงกรีดร้องแหลมสูงของหญิงสาว ลมอาฆาตพัดกระหน่ำ หมอกหนาทึบรอบตัวพลันพุ่งตรงเข้ามาหาผม
“อ๊าก!”
ต่อจากนั้นคือเสียงร้องโหยหวนของอาจารย์
อาจารย์ลอยคว้างออกมาจากหมอก กลิ้งไปมาหลายตลบบนผิวน้ำ
สุดท้ายก็กระแทกเข้ากับขอบเรือที่ผมอยู่ดัง “โครม!”
อาจารย์กระอักเลือด ร่างไถลไปตามขอบเรือจวนจะตกลงน้ำ
ผ
