อาจารย์ต่อสู้กับวิญญาณอาฆาตชุดแดงอยู่ใต้น้ำ
ส่วนผมยืนอยู่บนเรือที่พลิกคว่ำ สู้กับเหล่าผีพรายสี่ตัวสุดท้ายอย่างสุดกำลัง
คนที่ทำงานสายนี้ไม่อาจกลัวตายได้
เพราะยิ่งกลัวตายเท่าไร ก็ยิ่งตายเร็วขึ้นเท่านั้น
ร่างกายผมตอนนี้เต็มไปด้วยบาดแผลจากการกัดและข่วน
ขยับตัวทีไรก็เจ็บไปทั้งตัว
แต่ผมก็ยังขบกรามกัดฟัน อดทนอย่างถึงที่สุด
เพราะถ้าทนไม่ไหว…ก็มีแต่ตายสถานเดียว
“เอ่อ”
เสียงคำรามของผีพรายดังขึ้นอีกครั้ง
พลังอาฆาตสายหนึ่งพุ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง
ผมแทบไม่เหลือบตามองด้วยซ้ำ เพียงกางร่มดำออกทันควันแล้วเหวี่ยงไปข้างหลัง
“ปัง!”
เสียงกระแทกดังขึ้น
กรงเล็บของผีพรายฟาดใส่ร่มดำอย่างแรง แต่มันกลับถูกดีดกระเด็นออกไปทันที
ขณะเดียวกัน ผีพรายอีกตัวก็พุ่งเข้ามาจากอีกทิศทางหนึ่ง
ตัวนี้ดวงตาดำปี๋ ยังไม่กลายสภาพเป็นวิญญาณอาฆาต พลังจึงอ่อนแอมาก
มันเงื้อกรงเล็บทั้งสองปีนขึ้นมาเหยียบบนเรือ แล้วพุ่งเข้าหาผมทันที
ผมเล็งเป้าอย่างแม่นยำ แล้วเตะเข้าที่กลางอกมันเต็มแรง!
ผีพรายตัวนั้นล้มกลิ้งทันที
ไม่รอให้มันลุกขึ้น มือขวาของผมฟันกระบี่กระดูกปลาลงไปอย่างรวดเร็ว
ได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นเพียงครั้งเดียว
ร่างของผีพ
