จารย์ตกลงไปในทะเลสาบทันที ส่วนผีสาวชุดแดงกลับลอยไปนอนแน่นิ่งที่อีกฝั่งของเรือ
โดนวิชาสายฟ้าของผมฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างจัง ซ้ำก่อนหน้านี้ยังถูกอาจารย์ใช้กระบี่ไม้ท้อแทงทะลุร่างไปแล้ว แต่ขนาดนี้ยังไม่สลายหายไปในทันที นี่แสดงว่าความแข็งแกร่งของเธอเหนือชั้นเกินคาด
พลังบำเพ็ญหรือตบะต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน
ไม่แปลกใจเลยที่เป็นถึงวิญญาณอาฆาตระดับอาภรณ์แดง
ศีรษะของผีสาวค่อยๆ หมุนกลับมาทางผม เธอมองผมด้วยดวงตาขุ่นมัว พร้อมเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “ผู้ชาย…สารเลว…เลว…เลว…”
แม้ดูอ่อนแรงเต็มที ร่างกายพร่าเลือนคล้ายจะสลายไปทุกขณะ แต่ผมกลับหวาดหวั่นถึงที่สุด เพราะเธอยังพูดได้
ผมไม่เปิดโอกาสให้เธอแม้แต่น้อย พุ่งไปด้านหน้า ดึงกระบี่กระดูกปลาที่ปักอยู่อีกฟากของเรือออกมา แล้วฟันไปที่ลำคอของผีสาวทันที
ผมไม่เชื่อหรอกว่าถ้าฟันหัวขาดแล้วเธอยังจะรอดได้อีก!
ผีสาวยกมือขึ้นเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ หมายจะป้องกันตัว
แต่สายไปเสียแล้ว
“ฉัวะ!”
กระบี่กระดูกปลาในมือของผมฟันลงบนลำคอของผีสาวชุดแดงอย่างแม่นยำจนศีรษะของเธอขาดกระเด็น
เสียงแหบพร่าของเธอเงียบลงในทันที
ศีรษะที่กลิ้งหล่นลงกับพื้นและร่างกายของเธอระเบิดออกพร้อมกัน
