ที่คลื่นแตกกระจาย ผมเห็นศพหญิงคนหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางละอองน้ำ
ทั่วร่างของเธอแผ่กลิ่นไอศพหนาทึบ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ผิวหนังเหี่ยวย่นจนแทบติดกระดูก ที่คอบวมโปน มีลักษณะคล้ายเกล็ดเนื้อประหลาดๆ เกาะเต็มไปหมด
ทันทีที่โผล่หัวพ้นน้ำ เธอแผดเสียงคำรามต่ำ พร้อมทั้งโถมตัวตามคลื่นเข้ามา
อาจารย์เห็นเข้าก็รีบเตือนเสียงเข้ม “ระวัง นี่แหละ สุ่ยกุ้ย!”
ผมเบิกตากว้าง ถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพื่อทรงตัว ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
อาจารย์ยืนขวางด้านหน้า ในขณะที่คลื่นซัดกระหน่ำและเรือโคลงเคลง
อาจารย์สะบัดดาบฟันออกไป
สุ่ยกุ้ยสะบัดฝ่ามือฟาดเข้าใส่อาจารย์ เกิดเสียง “ปัง” ดังลั่น
กระแสคลื่นพลังสะเทือนไปทั่วทุกทิศทาง
แต่เห็นได้ชัดว่า สุ่ยกุ้ยไม่ใช่คู่มือของอาจารย์ เพียงหนึ่งกระบวนท่าก็ถูกอาจารย์ฟันกระแทกตกลงไปในน้ำ
ร่างของมันจมหายไปอย่างรวดเร็วราวกับปลาตัวใหญ่
คลื่นน้ำยังคงซัดกระหน่ำเหมือนฝนตกหนักไม่ขาดสาย
ในม่านหมอกหนา เรือท่องเที่ยวสีเหลืองค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เรา
ยิ่งเรือเข้ามาใกล้ ลมเย็นยะเยือกยิ่งกระหน่ำตีใส่
พลังอาฆาตเย็นเฉียบเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนเราสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ไม่เคยมีมาก่อน
“ตัวจริงกำลังมา!” อาจารย์กล่าวข
