ังพุ่งเข้ามา ไม่กล้าแม้แต่จะเผลอใจแม้เพียงเสี้ยววินาที
“ผึบ!” ผมกางร่มดำ ตั้งรับการจู่โจมจากด้านหลังของผีพรายทันที
มือขวาจับกระบี่กระดูกปลา ฟันไปเบื้องหน้าสองครั้งติดกันอย่างฉับไว
“ฝึบฝับ” เสียงคมกระบี่แหวกอากาศ ผีพรายตาดำตนหนึ่งถูกฟันเข้าตรงใบหน้า
มันร้องโหยหวน แล้วถอยกลับลงไปในน้ำทันที
แต่ผีพรายพวกนี้ดูเหมือนจะไม่รู้จักความกลัวเลยสักนิด
แม้จะมีหนึ่งตนถูกฟันบาดเจ็บ พวกมันก็ยังไม่ยอมหยุดโจมตี ยังคงล้อมเรือของผมไว้อย่างแน่นหนา และยังคงปีนขึ้นมาบนเรือไม่หยุดหย่อน…
