เมื่อผมมองเห็นเรือเป็ดสีเหลืองลำนั้น หัวใจผมพลันเต้นแรงทันที
เรือเป็ดลำนี้น่าจะเป็นลำเดียวกับที่ผู้หญิงคนนั้นใช้ฆ่าตัวตาย
ในทะเลสาบหนานเทียนแห่งนี้ นี่คือวิญญาณร้ายที่ร้ายกาจที่สุด ศพที่อันตรายที่สุด
ผมหรี่ตาพลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ “มันตั้งใจจะมาเล่นงานฉันสินะ!”
ในขณะที่ผมเพิ่งพูดจบ ใต้ท้องเรือพลันมีเสียงดัง “ตึง” เหมือนถูกชนเข้าอย่างแรง
เรือสั่นสะเทือนอย่างหนัก
ผมรีบมองลงไปที่ผิวน้ำ
ผิวน้ำกลับกลายเป็นสีดำราวกับถูกน้ำหมึกย้อม
น้ำในทะเลสาบกระเพื่อมราวกับมีปลาขนาดใหญ่แหวกว่ายอยู่ข้างใต้
จากนั้นก็มีลมหนาวเยือกพัดมา
ลมหนาวนี้เย็นจัดราวกับมีดน้ำแข็งที่กรีดลงบนใบหน้า สร้างความเจ็บปวดไม่น้อย
แต่ลมหนาวนั้นกลับไม่สามารถพัดให้หมอกรอบๆ สลายไปได้เลย
สิ่งที่น่าตกใจกว่านั้นคือ ยันต์เลือดที่อาจารย์วาดไว้บนดาดฟ้าเรือเริ่มซีดจางลงเพราะลมหนาวนี้
ยันต์ถูกกัดกร่อนทีละนิดราวกับกำลังถูกแยกสลาย
ผมเบิกตากว้าง รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
อาจารย์ทิ้งยันต์นี้ไว้เพื่อปกป้องผมและเรือลำนี้
หากมันถูกลมหนาวกัดกร่อนจนหายไปคงแย่แน่
ผมรีบหยิบร่มปรภพที่สะพายไว้ด้านหลังลงมาแล้วกางออกอย่างไม่ลังเล ใช้มันต้านลมหนาวที่พ
