่ มันกำลังดิ้นรนหนีสุดกำลัง
“ตูม! ตูม!”
เกิดละอองน้ำกระจายขึ้นมาไม่หยุด…
“แม่งเอ๊ย แรงเยอะฉิบหาย เสี่ยวเจียง เอาข้าวเหนียวหว่านลงไปในน้ำให้หมด จัดการกับศพลอยน้ำพวกนี้ก่อน แล้วเราค่อยไปจัดการกับพวกผีพรายในน้ำ!” อาจารย์เกร็งกำลังพลางกล่าวด้วยเสียงทุ้มหนักแน่น
ผมทำตามที่อาจารย์บอกราวกับเป็นผู้ช่วยตัวเล็กๆ คนหนึ่ง
อาจารย์ให้ผมทำอะไร ผมก็ทำตามโดยไม่มีข้อโต้แย้ง
ผมรีบหยิบข้าวเหนียวถุงหนึ่งออกมาจากกระเป๋าอุปกรณ์
ข้าวเหนียวมีฤทธิ์สะกดศพ ไม่ว่าจะเป็นศพลอยน้ำหรือผีดิบล้วนกลัวของสิ่งนี้
ผมหยิบข้าวเหนียวออกมาแล้วหว่านลงไปทันที
เสียงเมล็ดข้าวเหนียวหล่นกระทบน้ำดังจ๋อมๆ ไม่ขาดสาย
พอมือศพที่ลอยผลุบโผล่ในทะเลสาบสัมผัสกับข้าวเหนียวเข้าไป ต่างก็รีบชักกลับลงไปใต้น้ำทันทีราวกับถูกลวก
ในน้ำยังมีฟองอากาศสีดำผุดขึ้นมาทีละลูกๆ พร้อมเสียงดัง “ปุดๆ”
พอหว่านข้าวเหนียวหมดถุง ทะเลสาบโดยรอบก็สงบลงไปไม่น้อย
อาจารย์ดึงตาข่ายสะกดศพขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว กระชากขึ้นอย่างแรง
ตาข่ายสะกดศพถูกดึงขึ้นจากน้ำทันที
ภายในตาข่ายมีศพลอยน้ำขาวซีดอยู่สองศพ พวกมันหล่นลงบนดาดฟ้าเรือเสียงดัง “ตุบๆ”
กลิ่นเหม็นเน่าและกลิ่นคาวปลารุนแรง
