ี้ยังมีวิญญาณอยู่ก็น่าจะปรากฏอยู่ในเขตนี้มากที่สุด
ความเร็วของเรือช้าลงเรื่อยๆ
ผีคนงานทั้งสองที่พายเรือดูเหมือนจะเริ่มเหนื่อยมากขึ้น
แต่ไม่นานนัก พวกเราก็เข้าสู่ใจกลางหมอก
และทันทีที่เข้ามาในเขตนี้ ผิวน้ำที่เดิมทีนิ่งสงบเริ่มเกิดความปั่นป่วน
ผิวน้ำเริ่มซัดกระแทกกับเรืออย่างต่อเนื่องดัง “ซ่าๆๆ” ไม่หยุด
รอบๆ ผิวน้ำก็มีฟองน้ำปุดขึ้นเป็นหย่อมๆ
เสียง “ปุดๆ” ดังขึ้นพร้อมกับไอหมอกสีดำที่ลอยขึ้นมาจากน้ำ
นั่นคือพลังอาฆาต มีวิญญาณอาฆาตอยู่ใต้น้ำแน่นอน
และเมื่อน้ำเริ่มปั่นป่วน ก็เหมือนมีปลาตัวใหญ่กำลังว่ายวนรอบเรือของพวกเรา
เรือเริ่มโคลงเคลงอย่างรุนแรง
วิญญาณคนงานทั้งสองที่พายเรืออยู่เริ่มไม่สงบนิ่ง แววตาของพวกมันเผยความตึงเครียดออกมา
วิญญาณร่างสูงที่อยู่บนเรือของอาจารย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเหมือนคนจะสิ้นลม “ประธานจั่ว ด้านหน้าไปไม่ได้ครับ…”
น้ำเสียงยังคงเชื่องช้าชวนขนลุก แต่ครั้งนี้กลับมีแววตื่นตระหนกเจืออยู่ในน้ำเสียงนั้นด้วย
อาจารย์หันกลับมาถามทันที “ทำไมถึงไปไม่ได้”
วิญญาณร่างสูงจ้องมองอาจารย์ แล้วพูดช้าๆ เหมือนเดิม “นางผู้นั้นนั่นไม่ยอมให้ผ่าน! นางไม่ให้พวกเราเข้าไป…”
เมื่อได้ยินคำว่า “นางผู้
