ียนถึงกับใจสั่น “อา… อาจารย์ซ่ง ท่านมองพวกเราแบบนั้นทำไมล่ะครับ”
“ใช่ๆ อาจารย์ซ่ง ท่านจ้องพวกเราทำไมกัน”
อาจารย์หัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ฉันพอจะคิดออกแล้วว่าควรทำยังไง… พวกคุณสองคน ถอดเสื้อซะ”
“หาาา?”
“ไม่จริงน่า!”
ทั้งสองคนทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ผมเองก็ไม่รู้ว่าอาจารย์จะทำอะไร
หวังเหมิ่ง หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยมองพวกเราด้วยสีหน้าฉงน
อาจารย์เป็นคนติดบุหรี่ ตอนนี้ก็จุดขึ้นมาอีกมวน พอสูดเข้าปอดไปคำหนึ่งแล้ว จึงเอ่ยว่า “ฮวงจุ้ยของทะเลสาบหนานเทียนเรียกกันว่า ‘น้ำเต้าย้อนกลับ’ ถือเป็นรูปแบบที่เก็บทรัพย์เรียกโชคตามหลักฮวงจุ้ย
“แม้รูปทรงจะดี เก็บพลัง เรียกทรัพย์ ซ่อนลมรวมธารา แต่ฮวงจุ้ยแบบนี้มีทั้งดีและร้าย ส่วนที่ร้ายคือ น้ำเต้าย้อนกลับเป็นแบบไหลเข้าแต่ไม่ไหลออก ผีที่ตายในทะเลสาบจึงยากที่จะไปผุดไปเกิด โดยเฉพาะพวกที่ตายไปด้วยความแค้น จะยังมีแรงอาฆาตฝังอยู่
“จากข้อมูลที่เรามี ศพทั้งหมดที่หายไปล้วนกลายเป็นศพอาฆาต ดวงวิญญาณยังวนเวียนอยู่ในทะเลสาบ กลายเป็นผีพราย
“ยิ่งไปกว่านั้น พื้นที่ทะเลสาบด้านนอกกว้างใหญ่ หากจะให้หาศพที่เหลือและจับผีให้หมดคงเป็นงานยาก เพราะเมื่อพวกเราลงเรือไปในทะเลสาบจะเคลื่อนไหวลำบากมาก…”
ฟังถึงตรงนี้ ผมรู้สึกเห็นด้วยอย่างยิ่ง
เมื่อกี้ที่ท่าเรือ แค่ผมกับหวังเหมิ่งช่วยกันลากศพในน้ำลึกสิบกว่าเมตรก็เหนื่อยแทบขาดใจแล้ว แถมยังไม่สำเร็จด้วยซ้ำ
หากเข้าไปถึงทะเลสาบด้านนอกที่ม
