กหรือปรมาจารย์กันแน่?
ผมยืนอยู่ตรงหน้าประตูตึกทดลอง ครุ่นคิดถึงคำพูดของลุงจางซานเมื่อครู่
ยิ่งคิดก็ยิ่งเข้าใจ
ชายชราที่ดูเหมือนเป็นแค่ยามของมหาวิทยาลัย ที่แท้ เขาคือคนที่ถูกจ้างมาเพื่อเฝ้าตึกนี้โดยเฉพาะ
แต่ถ้าเขารู้ว่าผมเคยเข้าไปในตึกทดลอง แล้วทำไมเขาไม่ออกมาห้าม
หรือว่า… อาจารย์ผมกับเขาเคยคุยกันมาก่อน?
ผมพยายามเรียบเรียงข้อมูลทั้งหมดในหัว
ครู่หนึ่ง ผมทอดสายตามองตึกทดลอง ก่อนจะตัดสินใจเดินจากไป
สักวันหนึ่ง ผมจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง และครั้งนั้น… ผมจะพาเธอออกมาให้ได้!
แต่ตอนนี้ผมต้องไปเอาของที่เสี่ยวอวี่ทิ้งไว้ก่อน บางทีสิ่งนั้นอาจช่วยให้ผมเข้าใจสถานการณ์ของเธอได้มากขึ้น
ผมเปิดดูพยากรณ์อากาศ
ฝนจะตกอีกทีวันศุกร์นี้… น่าเสียดาย แต่ก็ช่วยไม่ได้
ถ้ามีเงื่อนไขพิเศษ นั่นแปลว่าเสี่ยวอวี่ต้องวางแผนไว้ดีแล้ว ไปตอนนี้คงไม่ได้อะไรแน่นอน
ผมถอนหายใจ เดินกลับไปยังหอพัก แล้วกดโทรหาอาจารย์
ผมอยากถามเขาเกี่ยวกับลุงจางซาน
สายถูกต่ออย่างช้าๆ
ทันทีที่ปลายสายรับ ผมได้ยินเสียงอาจารย์ดังขึ้นมา “อ๊ะๆ ช้าหน่อยๆ ซอยถี่ไปแล้ว!”
[1]ยามจื่อ หมายถึงช่วงเวลา 23:00 – 01:00 น.
[1]ยามจื่อ หมายถึงช่วงเวลา 23:00 – 01:00 น.
