เลยกลับไปที่หอพัก แล้วหลับยาวจนถึงค่ำช่วงบ่ายไม่มีเรียน ไม่มีสอบ เพื่อนหลายคนเลยนัดกันออกไปกินข้าว ไปเที่ยวสนุกกัน แต่ผมนอนยาว จวบจนช่วงค่ำจึงตื่นขึ้นมาผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา พบว่ามีข้อความแจ้งเตือนโอนเงินเข้ามาเมื่อเปิดดูจึงพบว่าเป็นเงินจากเม่าจิ้ง เขาโอนมาให้หนึ่งหมื่นห้าพันหยวน ด้านล่างของข้อความมีเพียงสามคำ [ค่าปัดเป่า]ดูเหมือนว่านี่จะเป็นส่วนแบ่งที่ผมควรได้รับจากงานเมื่อคืนแต่เมื่อคืนเม่าจิ้งบอกว่าหนึ่งหมื่นหยวนนี่ ทำไมถึงเพิ่มมาอีกห้าพันกันผมส่งข้อความกลับไปถาม [ค่าจ้างเพิ่ม?]เม่าจิ้งตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว [เพิ่มมาอีกหนึ่งหมื่น หารกันแล้วได้คนละหนึ่งหมื่นห้าพัน]ผมมองโทรศัพท์พลางหัวเราะเบาๆแต่ก่อน ผมทำงานพาร์ทไทม์ทั้งเดือนได้แค่สองพันหยวน ทว่า ตอนนี้แค่ทำงานใหญ่กับอาจารย์งานเดียวก็ได้เงินมาหนึ่งแสน เมื่อคืนแค่ลงมือพร้อมกับเม่าจิ้งครั้งเดียว ก็ได้มาหนึ่งหมื่นห้าพันงานนี้ทำเงินได้เร็วมากจริงๆ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงที่สูงไม่แพ้กันผมไม่ได้พูดมากความ เพียงส่งอิโมนจิ ‘โอเค’ กลับไปจากนั้นมองดูเวลา ตอนนี้สองทุ่มแล้วท้องร้องโครกครากเพราะความหิว เลยเดินไปโรงอาหาร หาอะไรกินรองท้องก่อนระหว่างทางเดินกลับหอ ผมแวะไปที่ตึกทดลอง แล้วสุดท้ายก็หยุดยืนอยู่ตรงหน้าตึกนั้นมองตึกทดลองแล้ว ผมนึกถึงเสี่ยวอวี่ขึ้นมา…ผมกับเธอแยกกันมาเกือบสองเดือนแล้ว แต่ตอนนี้ เธอยังอยู่ข้างใน และตามคำบอกเล่าของ
