ำราวกับสัตว์ร้ายคำราม
ทันใดนั้นหัวของบางสิ่งยื่นทะลุออกมาจากรอยแตกของไม้ที่พังลง
มันจ้องผม ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องคลุ้มคลั่ง “โฮก!!”
สายลมเย็นเฉียบและพลังอาฆาตทะลักออกมาราวกับคลื่นซัดถาโถมเข้าใส่พวกเรา
ไอเย็นเยือกทำให้ผมหายใจติดขัด และเมื่อผมหันไปมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าผมก็เคร่งเครียดขึ้น
หัวของมันเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ไม่มีจมูก ปากเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม
ที่สำคัญคือ…มันมีดวงตาสามดวง!
ดวงตาที่สามของมันอยู่กลางหน้าผาก สีเขียวเข้ม ไม่มีตาดำ ลักษณะเหมือนก้อนเนื้อสีเขียวที่ปูดโปนออกมา คล้ายกับดวงตาที่สามของวิญญาณอาฆาตที่ผมเคยพบที่เนินเขาสิบลี้
เม่าจิ้งมองภาพตรงหน้าแล้วถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสดงสีหน้าตกใจระคนสงสัย
วิญญาณตนนั้นคำรามเสียงต่ำ จากนั้นก็ค่อยๆ คลานออกมาจากรอยแยกของห้องน้ำ
ร่างของมันใหญ่กว่าทารกวิญญาณที่เราสังหารไปก่อนหน้า ดูเหมือนเด็กอายุแปดถึงเก้าขวบ
มันไม่มีเสื้อผ้า ผิวหนังเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนสีน้ำเงิน แขนขากางออกเหมือนสัตว์ป่า
เมื่อเทียบกับทารกวิญญาณที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง เจ้าตัวนี้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
ผมขมวดคิ้ว “ตาสีเขียวแบบนี้อีกแล้ว…ดูเหมือนนี่จะเป็นร่างวิวัฒนาการ”
เม่าจิ้งหรี่ตาลง ก่อนจะพูดเสียงหนัก “นี่น่าจะเป็นเด็กปีศาจ ไม่คิดเลยว่าในที่แห่งนี้จะมีทารกวิญญาณถึงสองตน และที่แย่กว่านั้นคือมีตนหนึ่งเติบโตจนกลายเป็นเด็กปีศาจไปแล้ว”
เขาขมวดคิ้วมุ่
