บห้องน้ำเริ่มส่งเสียงดัง “ปึงๆๆ” ก่อนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
และที่สำคัญ ยันต์สี่ทิศที่ติดอยู่รอบห้องน้ำกลับลุกไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา
แรงอาฆาตเย็นเยือกกระจายออกมาพร้อมสายลมพัดกระโชก
ผมกับเม่าจิ้งหันขวับไปมองพร้อมกัน
สิ่งที่เราเห็นทำให้ใบหน้าของเราต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“พลังอาฆาต!”
“แย่แล้ว ข้างในยังมีอีกตน!” ผมอุทานออกมาอย่างตกใจ
หมายความว่าในห้องน้ำแห่งนี้ไม่ได้มีแค่ทารกวิญญาณตนเดียว เม่าจิ้งประเมินสถานการณ์ผิดพลาด
เม่าจิ้งกัดฟันแน่น ดวงตาเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด
“ปึง!”
เสียงกระแทกดังสนั่น
หนึ่งในแผ่นไม้ที่ปิดกั้นประตูถูกแรงบางอย่างกระแทกจนปริแตกเป็นรูขนาดใหญ่
เสียงลมหายใจหนักๆ ดังลอดออกมาจากความมืดภายใน
ในขณะเดียวกันทารกวิญญาณที่ถูกตาข่ายสะกดวิญญาณขังไว้ยังคงกรีดร้อง
“พี่ชาย…พี่ชาย…!”
เสียงของมันแหบพร่าและชวนให้ขนลุก
แม้ผมจะยังไม่รู้ว่าสิ่งที่อยู่ในห้องน้ำนั้นคืออะไร
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เราไม่มีทางเลือก จัดการทีละตนก่อนจะดีกว่า
ผมกระชับกระบี่กระดูกปลาในมือ ก่อนจะแทงลงไปที่หน้าผากของทารกวิญญาณทันที
ร่างของทารกวิญญาณสั่นสะท้าน ดวงตาขาวโพลนเบิกกว้าง มันจ้องมองผมด้วยความหวาดกลัว
“ว๊ากกกก!!”
เสียงกรีดร้องดังแหลมขึ้น ก่อนที่ร่างของมันจะระเบิดเป็นเปลวไฟสีฟ้า แล้วสลายหายไป
แต่ในจังหวะที่ผมสังหารมัน ภายในห้องน้ำสาธารณะก็มีบางสิ่งส่งเสียงคำรามออกมา “น้องชาย!!”
เสียงนั้นหนักแน่นลึกต่
