ถึงมหาวิทยาลัย โทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น
เมื่อหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายจากเม่าจิ้ง
ผมแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก กดรับสายทันที “ฮัลโหล เม่าจิ้ง?”
เสียงของเขายังคงเย็นชาเหมือนเดิม “ประตูทิศเหนือของมหาวิทยาลัย ร้านหม้อไฟจวี้เล่อ”
ได้ยินเช่นนั้น ผมชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะ “จะเลี้ยงข้าวฉันงั้นเหรอ”
แต่เม่าจิ้งตอบกลับมาสั้นๆ “ไม่ใช่… ล่าทารกวิญญาณ”
รอยยิ้มของผมชะงักค้าง
ล่าทารกวิญญาณ… ในร้านหม้อไฟ?
ผมกำลังนั่งอยู่บนรถไฟฟ้าใต้ดิน รอบข้างมีคนมากมาย ผมจึงต้องเอามือปิดโทรศัพท์พูดเสียงเบา
“เม่าจิ้ง เกิดอะไรขึ้น”
เม่าจิ้งเป็นคนเย็นชา ไม่ค่อยพูดอะไรมากนัก คราวนี้ก็เช่นกัน เขาไม่ได้อธิบายอะไร เพียงตอบกลับมาสั้นๆ “นายมาที่นี่ก่อนแล้วกัน”
พูดจบ เขาก็วางสายไปโดยไม่ถามแม้แต่ว่าผมตกลงหรือไม่
แต่เม่าจิ้งช่วยผมไว้ถึงสองครั้งแล้ว ครั้งนี้เขาต้องการให้ผมช่วย แน่นอนว่าผมต้องไป
ผมเอนตัวพิงพนัก คิดทบทวนเกี่ยวกับข้อมูลเรื่อง ‘ทารกวิญญาณ’ ที่เคยอ่านใน ‘บันทึกเหตุประหลาด’
บันทึกกล่าวว่า ทารกวิญญาณ ทารกแห่งความแค้น และทารกซากศพ คือสามกรรมหนัก
แม้พวกมันจะเป็นวิญญาณในร่างทารก แต่แต่ละประเภทล้วนมีความอันตรายร้ายกาจ
และในบรรดาสามกรรมหนัก ‘ทารกวิญญาณ’ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่ายที่สุด
พวกมันมักเกิดจากเด็กที่เสียชีวิตก่อนอายุครบหนึ่งเดือน จิตวิญญาณอ่อนแอแต่เต็มไปด้วยแรงอาฆาต
หากศพของพวกมันไม่ได้รับการฝังหร
