อาจารย์ใช้นิ้วชี้นำวิญญาณของหลี่เสี่ยวหมิ่น เธอค่อยๆ ขยับเหมือนถูกควบคุม ราวกับร่างไร้วิญญาณที่กำลังเดินกลับไปยังร่างของตัวเองทีละก้าว
ดูเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ แต่คนรอบข้างต่างเฝ้าดูด้วยความตึงเครียด
โดยเฉพาะแพทย์และพยาบาลที่ยืนอยู่ พวกเขาทุ่มทั้งเวลาและแรงกายใจเพื่อช่วยชีวิตผู้ป่วย แต่ครั้งนี้พวกเขากำลังเป็นพยานให้กับพลังเหนือธรรมชาติเป็นครั้งแรก จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น
ในขณะเดียวกันดวงวิญญาณของผู้ป่วยสูงวัยที่ยืนอยู่ตรงกระจกหน้าต่างก็เริ่มพูดคุยกันเบาๆ “โธ่ นึกว่ายายเด็กคนนี้จะไปพร้อมกับพวกเราเสียอีก”
“นั่นสิ ไม่คิดเลยว่าเธอจะกลับเข้าร่างได้”
“ก็เธอยังเด็กนี่ ส่วนพวกเราน่ะอายุปูนนี้แล้ว ถึงเวลาไปก็ต้องไป”
“ใช่ ฉันเองก็ไม่อยากอยู่แล้ว ป่วยออดๆ แอดๆ ต้องให้คนอื่นดูแลทุกอย่าง นอนติดเตียงแบบนี้มันทรมานกว่าตายอีก”
ท่ามกลางเสียงสนทนาของวิญญาณผู้สูงวัย วิญญาณของหลี่เสี่ยวหมิ่นก็เดินมาถึงร่างของตัวเองแล้ว
ทันทีที่เธอล้มตัวลงไปบนร่างกาย
ในสายตาของผมปรากฏเงาสะท้อนเก้าชั้นซ้อนกันราวกับว่ามีวิญญาณเก้าดวงซ้อนทับลงไปทีละชั้น
ทำไมผมถึงเห็นเงาสะท้อนนี้
ความรู้ของผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังน้อยมาก จึงไม่แน่ใจในสิ่งที่เห็น และอาจารย์กำลังประกอบพิธี ผมไม่อยากขัดจังหวะเขา
แต่เมื่อผมลองคิดดู มนุษย์มี ‘สามวิญญาณเจ็ดจิต’ ถ้าหากรวมกันกลับเข้าร่างก็ต้องมีการทับซ้อนเก้าครั้งพอดี
อาจารย์ยังคงสงบนิ่ง หลังจ
