่ยนเป็นความตื่นเต้นและดีใจทันที “ดี! ดีมาก! ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันจะรักษาแผลให้เอง”
อาจารย์รีบเปิดถุงเครื่องมือ หยิบผ้าพันแผลและยาห้ามเลือดออกมา
เขาปฐมพยาบาลให้ผมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะให้ผมจิบน้ำเล็กน้อย
อาการของผมค่อยๆ ดีขึ้น ลมหายใจเริ่มกลับมาเป็นปกติ ผมจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่อาจารย์วิ่งหายไป
หลังจากฟังจบ อาจารย์ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ แล้วมองมาที่ผมราวกับกำลังจ้องมองขุมทรัพย์ล้ำค่า…