ุกขึ้น
แต่ในเสี้ยววินาทีที่ผมขยับ มันก็พุ่งมาถึงตรงหน้า กรงเล็บสีดำฟาดลงมาเต็มแรง
ผมไม่มีทางเลือก นอกจากยกกระบี่กระดูกปลาขึ้นตั้งรับ
“ปัง!”
แรงกระแทกมหาศาลจากกรงเล็บกดทับลงมาบนกระบี่ ก่อนจะฝังลึกเข้าไปที่ไหล่ของผม!
ปลายกรงเล็บแหลมคมเสียบเข้าไปในเนื้อ เลือดไหลซึมออกมาชโลมเสื้อของผมจนเปียกชุ่ม
ความเจ็บปวดราวกับน้ำแข็งแทงทะลุเข้าไปในร่างทำให้ผมรู้สึกถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
แต่วิญญาณอาฆาตกลับดูเหมือนกำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้
มันเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ก้อนเนื้อสีเขียวบนหน้าผากของมันหมุนช้าๆ
“ดึงวิญญาณของแกมาทำเป็นเนื้อแห้งสดๆ…นายท่านเก้าศพต้องชอบแน่…” มันพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระหายพร้อมกับเผยเขี้ยวแหลมคมในปาก ลิ้นสีแดงเต็มไปด้วยหนามแหลมของมันแลบออกมาอีกครั้ง
หัวใจผมเต้นระรัว ความหวาดหวั่นเริ่มก่อตัวขึ้น
ผมยกมือซ้ายที่ยังขยับได้ขึ้น ก่อนจะเหวี่ยงกำปั้นใส่ใบหน้าของมันเต็มแรง!
แต่แทนที่มันจะกระเด็นออกไป มันกลับยกกรงเล็บอีกข้างขึ้นมาตะปบกำปั้นของผมไว้แน่น
พละกำลังของมันมากเกินไป ผมไม่สามารถขยับมือออกจากการเกาะกุมของมันได้เลย
ไม่ว่าจะดิ้นรนแค่ไหน มันก็ไม่สะเทือนแม้แต่น้อย
และก่อนที่ผมจะได้ทำอะไรต่อไป มันก็สะบัดแขนอย่างแรง!
“ตึง!”
ร่างของผมถูกเหวี่ยงขึ้นกลางอากาศ หมุนคว้างเป็นครึ่งวงกลม ก่อนจะกระแทกลงกับพื้นห่างออกไปสามเมตร
แรงกระแทกทำให้ผมรู้สึกเหมือนกระดูกทั้งร่างแตกเป็น
