เสี่ยงๆ กระบี่กระดูกปลาในมือกระเด็นหลุดไปไกล
ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่วิญญาณอาฆาตกลับยิ่งดูมีความสุข
มันพุ่งเข้าหาผมอีกครั้ง
ผมกัดฟันทนความเจ็บ รีบลุกขึ้นมา และพยายามล้วงหยิบยันต์สะกดวิญญาณออกจากถุงเครื่องมือ
แต่ก่อนที่ผมจะทันได้ใช้ ลิ้นยาวสีแดงของมันก็ตวัดเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
“ฟุ่บ!”
ลิ้นของมันพันรอบตัวผมอย่างแน่นหนา ก่อนจะยกผมขึ้นสูงจากพื้น!
ผมรับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังถูกดูดออกไป มันกำลังดูดกลืนพลังชีวิตของผม!
พร้อมกันนั้น ก้อนเนื้อสีเขียวบนหน้าผากของมันก็เริ่มเรืองแสงอ่อนๆ
แม้จะเป็นแสงเพียงริบหรี่ แต่ทันทีที่มันส่องแสง ผมรู้สึกเหมือนพลังทั้งหมดในร่างกายถูกดูดออกไปในพริบตา
ร่างของผมอ่อนแรงลงอย่างฉับพลัน แม้แต่จะอ้าปากพูดก็ยังทำไม่ได้
ร่างของผมเหมือนถูกแช่แข็ง ลอยค้างอยู่กลางอากาศโดยไม่มีเรี่ยวแรงเหลือเลยแม้แต่น้อย
ความรู้สึกนี้…ผมไม่เคยเจอมาก่อน
ในดวงตาผมเริ่มฉายแววของความหวาดกลัวเป็นครั้งแรก
แต่สิ่งที่เลวร้ายกว่าคือ…วิญญาณอาฆาตกลับยิ่งยิ้มกว้างขึ้น!
“เจ้าหนู กลิ่นของแก…ดูเหมือนจะไม่เหมือนใครเลยนะ” มันพูดขึ้นพร้อมกับสูดหายใจลึก สีหน้าของมันดูมีความสุขอย่างประหลาด ก่อนจะแสยะยิ้มกว้างขึ้นอีก
“ก่อนจะดึงวิญญาณของแกออกมา ฉันขอลิ้มรสชาติของแกก่อน!”
ขณะที่มันพูด ลิ้นสีแดงที่เต็มไปด้วยหนามแหลมของมันก็ค่อยๆ แลบออกมาอีกครั้ง
ปลายลิ้นของมันแยกออกเป็นสองแฉกคล้ายกับงูเห่ากำลัง
