ตั้งท่าเตรียมฉก
ผมจ้องมองมันด้วยความหวาดหวั่น แต่ร่างกายของผมไม่สามารถขยับได้เลย ถูกพลังของมันสะกดไว้ราวกับร่างไร้วิญญาณ
สิ่งเดียวที่ทำได้คือ…รอความตาย
ผมพยายามดิ้นรน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่ยินยอม
ผมไม่ยอมแพ้!
ผมผ่านอะไรมามากมาย ผมเอาตัวรอดจากความตายมาแล้วกี่ครั้ง
ผมออกมาจากตึกเก้าศพได้ทั้งที่ควรตาย
ผมรอดจากรถบัสผีมาได้อย่างปลอดภัย
ผมเอาชนะสี่มหาเคราะห์และควบคุมดวงชะตาตัวเองอย่างยากลำบาก!
ตอนนี้ผมมีอาจารย์ที่เก่งกาจ ผมมีโอกาสที่จะก้าวไปข้างหน้า ผมไม่อยากมาตายในที่แบบนี้! ไม่อยากตายภายใต้น้ำมือวิญญาณอาฆาตตนนี้!
แต่…
ความจริงที่โหดร้ายทำให้ผมสิ้นหวัง
อาจารย์ไม่อยู่ที่นี่ และร่างกายของผมก็ขยับไม่ได้
ความตายเป็นทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่
และวิญญาณตนนี้ก็ไม่คิดจะปล่อยผมไป
ปลายลิ้นของมันแยกออกกว้างขึ้น เผยให้เห็นปากเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม!
มันพุ่งเข้าหาคอของผมทันที!
“ฉึก!”
ผมรู้สึกถึงความเจ็บปวดแปลบปลาบที่ต้นคอ
ฟันเล็กแหลมคมฝังลึกลงไปในเนื้อ ขณะที่มันเริ่มดูดกลืนเลือดของผมดัง “อึกๆ” ราวกับสัตว์ร้ายที่หิวโหย…
