!”
อาจารย์เพียงพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่กล่าวอะไร
แต่แพทย์และพยาบาลที่อยู่รอบๆ กลับมองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาด
พูดตามตรง ก่อนหน้านี้ผมเองก็ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้
ผมเข้าใจดีว่าคนในวงการแพทย์มักจะรังเกียจพวกผู้ใช้ไสยเวท เห็นว่าเป็นพวกงมงาย
แต่ดูเหมือนอาจารย์จะไม่สนใจสิ่งเหล่านั้นเลย
เขาหันไปพูดกับหลี่เชาไห่ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “คุณหลี่วางใจเถอะ ในเมื่อซ่งเต๋อไฉมาถึงที่นี่แล้ว ย่อมไม่กลับไปมือเปล่าแน่นอน”
พูดจบ อาจารย์หันไปทางทีมแพทย์ที่กำลังช่วยชีวิตอยู่ “ทุกท่านลำบากแล้ว จากนี้ไป ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ!”
คำพูดของอาจารย์ทำให้แพทย์และพยาบาลที่อยู่รอบๆ หันมามองเขาเป็นตาเดียว
เนื่องจากพวกเขาได้ทำการช่วยชีวิตมานานและไม่ประสบความสำเร็จ จึงไม่มีใครพูดอะไรต่อ
อาจารย์เดินตรงไปยังเตียงของหลี่เสี่ยวหมิ่น
ห้องไอซียูสำหรับวีไอพีมีขนาดกว้างขวาง
ระหว่างที่อาจารย์ก้าวเดินเข้าไป แพทย์และพยาบาลที่อยู่สองข้างต่างหลีกทางให้โดยไม่รู้ตัว
หมอเจ้าของไข้เห็นดังนั้นก็กระซิบกับหลี่เชาไห่ด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณหลี่ พวกเราทำเต็มที่แล้ว ได้โปรดเชื่อมั่นในทีมแพทย์ของเรา อย่าไปเชื่อคำพูดของพวกงมงาย นี่มันเป็นการลบหลู่คนตาย…”
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ หลี่เชาไห่ก็ระเบิดอารมณ์ทันที
เขาถลึงตามองหมอด้วยดวงตาแดงก่ำ ตะโกนลั่น “ไสหัวไป! พวกแกเพิ่งจะประกาศว่าลูกสาวฉันตายไปแล้ว! แล้วจะให้ฉันไปเชื่อใครอีก!!”
คำพูดนี้ทำให้หมอศ
