พบตัวหลี่เสี่ยวหมิ่นและพวกแล้ว แต่มีสี่คนเสียชีวิต อีกสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและอยู่ในอาการโคม่า
หนึ่งในสองคนนั้นคือหลี่เสี่ยวหมิ่น
อีกคนเป็นนักศึกษาชายที่ผมไม่ค่อยสนิทด้วยนัก
เขาชื่อเฉินเฟิง เป็นนักกีฬาบาสเกตบอล และยังเป็นตัวหลักของทีมคณะเรา
พวกเขาเจออะไรมา คงต้องรอให้ฟื้นก่อนถึงจะรู้
ช่วงบ่ายไม่มีเรียน และวันนี้ก็เป็นวันศุกร์ ผมเลยตั้งใจจะไปพักที่ร้านของอาจารย์สองวัน
ตอนนี้ผมสามารถเขียนยันต์สะกดวิญญาณได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว จึงคิดว่าช่วงสุดสัปดาห์นี้จะขอให้อาจารย์สอนวิชาใหม่ให้
ผมส่งข้อความไปหาอาจารย์ บอกว่าผมจะไปที่ร้านตอนบ่าย พร้อมถามว่าเขาออกไปตกปลาหรือเปล่า
อาจารย์ตอบกลับมาว่าไม่ได้ไป และบอกให้ผมไปที่ร้านได้เลย แถมยังบอกให้ช่วยเฝ้าร้านให้ด้วย
หลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จ ผมก็นั่งรถไปที่ร้านของอาจารย์
ตอนที่ไปถึงก็เป็นเวลาบ่ายสองกว่า
อาจารย์กำลังแกะพัสดุอยู่
“อาจารย์!” ผมเรียกเขา
อาจารย์หันมามองผม สีหน้าดูอารมณ์ดี “มาแล้วเหรอ ดูสิ ไอ้เสี่ยวอวี๋ส่งเหยื่อตกปลามาให้ฉันสักที ช่วงบ่ายเฝ้าร้านดีๆ ล่ะ คืนนี้ฉันจะไปตกปลาทั้งคืน มีเหยื่อนี่แล้ว พรุ่งนี้ต้องได้ตัวใหญ่แน่นอน…”
พูดจบ อาจารย์หยิบถุงเหยื่อตกปลาที่ถูกอัดแน่นออกมา และแกะมันออก
ทันทีที่ถุงถูกเปิด กลิ่นเหม็นคาวรุนแรงก็พุ่งเข้าใส่
กลิ่นนั้นเหม็นจนแทบสำลัก ต่อให้เป็นปลากระป๋องที่เหม็นที่สุดก็ยังเทียบไม่ได้
ผมรีบยกมือปิดจมูก “เหม็นมา
