รื่องคอขาดบาดตาย”
อาจารย์เงียบไปชั่วครู่ ก่อนตอบว่า “ได้ บอกให้พวกเขารอก่อน ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้”
หลังจากวางสาย ผมหยิบแก้วน้ำมาเสิร์ฟให้พวกเขาทั้งสอง “ดื่มน้ำสักหน่อยนะครับ อาจารย์ของผมกำลังกลับมา”
ทั้งสองพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม
ผมเองก็ไม่ได้ซักถามอะไร ผมเป็นแค่ลูกศิษย์ ไม่สามารถตัดสินใจอะไรแทนอาจารย์ได้ และคงให้คำแนะนำที่ดีกับพวกเขาไม่ได้เช่นกัน จึงต้องรออาจารย์มาตัดสินใจเอง
ประมาณห้านาทีต่อมา อาจารย์ก็ขับรถกลับมาถึงร้าน
เมื่อเห็นอาจารย์ ผมรีบลุกขึ้นและกล่าวว่า “อาจารย์ครับ แขกทั้งสองท่านมารออยู่แล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
อาจารย์ก้าวเข้ามาในร้าน สีหน้าแสดงความไม่พอใจเล็กน้อย เพราะเขากำลังตื่นเต้นกับการตกปลา แต่ดันถูกเรียกตัวกลับมากลางคัน “เสี่ยวเจียง เรื่องมันเป็นมายังไง”
ผมกล่าวตามตรง “อาจารย์ พวกเขาบอกว่าเจอเรื่องอาถรรพ์ และมีชีวิตคนเป็นเดิมพัน ต้องให้ท่านเป็นคนจัดการเองครับ”
แขกทั้งสองเดินเข้ามาใกล้อาจารย์
ชายหนุ่มรีบแนะนำตัว “ท่านประธานครับ นี่คืออาจารย์ซ่งที่ผมบอก เขาเป็นปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในพื้นที่นี้”
ชายวัยกลางคนพยักหน้า สีหน้าดูมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือไปให้อาจารย์จับ พร้อมกล่าวอย่างสุภาพ “ยินดีที่ได้พบ อาจารย์ซ่ง ลูกสาวของผมกำลังประสบปัญหา รบกวนอาจารย์ช่วยชีวิตเธอด้วยเถอะครับ”
อาจารย์ไม่ได้จับมือเขา แต่จุดบุหรี่ขึ้น
