ธอไว้
หรือว่าในตึกทดลองนั้น จะมีบางสิ่งที่คล้ายปีศาจต้นไม้พันปีที่อาจารย์ของผมเรียกว่า ‘อาถรรพ์ร้าย’ ซ่อนอยู่จริง?
สมองของผมเต็มไปด้วยความสับสน ผมอยากรู้ความจริง อยากช่วยไป๋เสี่ยวอวี่
แต่พลังของผมยังไม่พอ ทำให้รู้สึกไร้หนทางสิ้นดี
เม่าจิ้งมองเห็นสีหน้าลังเลของผม เขาจึงเอ่ยถาม “เจียงหนิง นายยังมีเพื่อนที่ติดอยู่ในตึกเก้าศพนั่นอีกเหรอ”
ผมพยักหน้า ไม่คิดปิดบัง “แฟนของฉัน!”
เม่าจิ้งได้ยินดังนั้น ดวงตาเขาเบิกกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แฝงไปด้วยความตกใจ
แต่เพียงครู่เดียวเขาก็กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง
เขาพูดขึ้นมา “อาจารย์ของฉันเคยบอกว่า ใต้ตึกเก้าศพนั้นมีค่ายกลมหาภัยที่ใช้กักขังอาถรรพ์ร้ายแรงอยู่ ตอนกลางวันยังพอปลอดภัย เพราะถูกพลังหยางของนักศึกษาจำนวนมากข่มไว้ แต่เมื่อถึงเวลากลางคืน ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปเป็นอันตรายอย่างที่สุด
“คนที่เข้าไป ถ้าโชคดีอาจแค่เสียสติ ถ้าโชคร้ายอาจต้องสังเวยชีวิต ส่วนวิญญาณที่เข้าไปแล้ว มีโอกาสน้อยมากที่จะออกมาได้อีก แต่หากร่างยังสมบูรณ์ครบถ้วนและเสียชีวิตไม่เกินหนึ่งเดือน อาจารย์ของฉันสามารถเรียกวิญญาณกลับมาและทำพิธีปลดปล่อยได้”
ผมส่ายหน้าช้าๆ ก่อนตอบเบาๆ “เธอจากไปแล้วเจ็ดปี…”
ผมพูดเพียงเท่านั้น และไม่ได้อธิบายอะไรต่อ
แต่สีหน้าของเม่าจิ้งดูซับซ้อนขึ้นมาทันที เขารู้แล้วว่าการช่วยไป๋เสี่ยวอวี่ออกมานั้นเป็นไปไม่ได้
เว้นแต่ว่าจะชะล้างตึกทดลองเสียก่อน
แต่อาถรรพ์ร้ายใต้ดินนั
