สียงดังใส่วิญญาณหนุ่มรอยสักที่พุ่งเข้ามา
“อ๊า!”
เสียงแหลมสูงเสียดแก้วหู บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยพลังอาฆาตและความเย็นเยือก
เหล่าวิญญาณที่วิ่งเข้ามาทั้งหมดตัวสั่นเทิ้ม ก่อนจะล้มลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว
ในขณะเดียวกันภรรยาของพี่เฉาก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอ้าปากกัดเข้าที่แขนของวิญญาณอาฆาตที่กำลังบีบคอผม
มันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด และสะบัดแขนออกอย่างแรง
ร่างของเธอถูกเหวี่ยงกระแทกเข้ากับกระจกหน้าต่างรถบัสดัง “โครม!”
เด็กทารกในอ้อมแขนของเธอร่วงกระแทกพื้น ร้องไห้เสียงดัง “แว้ๆ!”
ภรรยาของพี่เฉาพยายามจะลุกขึ้น แต่ก็ไม่อาจขยับตัวได้ ดูเหมือนว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บหนัก
ทุกอย่างเป็นฝีมือของวิญญาณคนขับรถชั่วช้าตนนี้!
มันคือผู้ก่อเรื่องทั้งหมด ตัวต้นเหตุของโศกนาฏกรรมครั้งนี้!
แต่ตอนนี้ผมไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องพวกนั้น
ผมใช้จังหวะที่มันเสียสมาธิ รีบคว้าถุงพริกป่นที่ห้อยอยู่ตรงเอว กำพริกป่นขึ้นมากำมือหนึ่ง ก่อนจะสาดใส่หน้าของวิญญาณอาฆาต!
ในสายตาของมนุษย์ นี่เป็นเพียงพริกป่นที่ผสมกับทรายและเศษพืชอื่นๆ ไม่มีอะไรแปลกประหลาด ไม่มีแม้แต่กลิ่นฉุนของพริกหรือความแสบร้อนให้รู้สึก
แต่เมื่อพริกป่นนี้กระทบกับใบหน้าของวิญญาณอาฆาต มันพลันกรีดร้องอย่างทรมาน
“อ๊าก!!”
มันเอามือกุมหน้าของตัวเอง ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว
ผมเห็นกับตาว่า ใบหน้าของมันกำลังเน่าเปื่อยราวกับถูกสาดด้วยกรดเข้มข้น
ไม่มีเวลาให้ลังเล ผมชักกระบ
