อาจารย์หยิบยันต์ที่เขียนเสร็จขึ้นมา แล้วอธิบายให้ผมฟังอย่างละเอียด
สิ่งที่เรียกว่า ‘หัวยันต์เปิดฟ้า’ หมายถึงการเริ่มต้นจรดเส้นแรกลงบนกระดาษยันต์สีเหลืองจากส่วนบนสุด
ส่วน ‘แก่นยันต์รวบรวมพลัง’ เป็นหัวใจสำคัญของยันต์แต่ละใบ
ยันต์ประเภทเดียวกันเมื่อเปลี่ยนส่วน ‘แก่น’ ผลลัพธ์ก็จะเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่โครงสร้างหลักยังคงมี ‘หัวยันต์’ และ ‘หางยันต์’ ที่เหมือนกัน
สุดท้าย ‘หางยันต์เหยียบแผ่นดิน’ ต้องตวัดเส้นสุดท้ายลงบริเวณด้านล่างของกระดาษเหลืองให้เป็นเส้นเดียวจบ
หลังจากอธิบายเสร็จ อาจารย์เน้นย้ำว่าการเขียนยันต์ไม่ใช่การวาดภาพ ต้องทำด้วยใจที่สงบนิ่ง มีความจริงใจ และมีสมาธิที่แน่วแน่
ต้องใช้ปราณต้นกำเนิดหล่อเลี้ยงพู่กัน เขียนให้ลื่นไหลจากต้นจนจบในคราวเดียวเท่านั้น ยันต์ถึงจะออกฤทธิ์ได้
หลังจากสอนเสร็จ อาจารย์ยังบอกให้ผมอย่าเพิ่งลงมือเขียน แต่ให้ใช้เวลาทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งก่อน
โชคดีที่ความจำของผมค่อนข้างดี คำสอนของอาจารย์ทุกคำจึงจดจำไว้ได้หมด
จากนั้นผมก็เริ่มวิเคราะห์ว่าขั้นตอนต่อไปควรทำอย่างไร
ใจนิ่ง ใจจริง ใจสื่อ สิ่งนี้เป็นแนวคิดที่คลุมเครือ แต่น่าจะหมายถึงสภาวะของจิตใจ
ก็เหมือนตอนทำข้อสอบ ถ้าสงบ มีสมาธิ ผลสอบก็จะออกมาดี แต่ถ้าตื่นเต้นหรือวิตกกังวลก็จะพลาดง่าย
เงื่อนไขสำคัญในการบรรลุสภาวะนี้ คือการใช้ปราณต้นกำเนิดหล่อเลี้ยงพู่กัน แล้วตวัดยันต์ให้เสร็จในคราวเดียว
ผมสังเกตยันต์อยู่ครู่หนึ่ง
