ความรู้สึกขาดอากาศทำให้ผมทรมานแทบขาดใจ
แต่ตอนนี้ ในที่สุดผมก็สามารถลืมตาได้แล้ว!
ผมไม่ลังเลเลย มือหนึ่งกำกระบี่กระดูกปลาแน่นเพื่อป้องกันตัว อีกมือกระชากผ้าปิดตาสีเหลืองออกทันที
และในเสี้ยววินาทีที่ผ้าถูกดึงออกไป
ภายใต้แสงจันทร์สลัว สิ่งแรกที่ผมเห็นคือซากงูที่ถูกกัดแทะจนเหลือเพียงกระดูกขาวโพลน
ก่อนหน้านี้ผมจินตนาการถึงหลายสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น แต่ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสิ่งแรกที่ผมจะเห็นคือซากงูเปื้อนเลือด
สายตาของผมกวาดขึ้นไปตามแนวซากงู และทันใดนั้นก็พบเงาดำบางอย่างยืนอยู่ใต้เงาไม้
มันยืนอยู่ในมุมมืด ทำให้ผมมองเห็นเพียงท่อนล่างของมันเท่านั้น
ขาของมันเป็นขาของสัตว์ป่า ขนหนาสีเหลืองซีดสะท้อนแสงจันทร์ แต่ส่วนบนของร่างกายกลับซ่อนอยู่ในเงามืด ทำให้ผมมองไม่เห็นชัดเจน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน มันไม่ใช่มนุษย์
มนุษย์ที่ไหนจะมีขาเหมือนสัตว์ป่าเช่นนี้!
ตรงข้างเท้าของมันมีซากหมูป่าถูกผ่าท้องออก เครื่องในกระจายเกลื่อนพื้น
ภาพที่อยู่ตรงหน้าทำให้ผมรู้สึกหวาดหวั่นอย่างประหลาด
ขาของผมขยับถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
ลมหายใจเริ่มติดขัดขึ้นอีกครั้ง
ขนขาของมันที่สะท้อนแสงจันทร์ราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดและอันตราย
ขณะเดียวกันเงาดำนั้นก็ลืมตาขึ้น ดวงตาสีเขียวเรืองแสงส่องประกายออกมาจากความมืด
แววตานั้นดูไม่เป็นมิตรเลย
หัวใจผมเต้นแรงจนแทบทะลุออกจากอก ผมหันหลังหมายจะวิ่งหนี
แต่ทันทีที่หันไปก็พบว่าด้านหลังขอ
