มลองสูดดม กลิ่นนั้นเหม็นคล้ายของเน่าผสมกับกลิ่นอุจจาระ
ผมมั่นใจว่านี่คือกลิ่นของสัตว์ป่า
สิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวคือสัตว์ร้ายขนาดใหญ่บางตัวอาจอยู่ใกล้ตัวผมแล้ว
แต่รอบเมืองที่ผมอาศัยอยู่ สัตว์ร้ายขนาดใหญ่ที่อาจพบได้เห็นจะมีเพียงหมูป่าเท่านั้น
หรือว่า…จะเป็นหมูป่าจริงๆ?
หากเป็นเช่นนั้น มันคงอันตรายมาก
ในถิ่นของผมมีคำกล่าวว่า “หนึ่งหมู สองหมี สามเสือ”
หมายถึงสัตว์สามประเภทที่อันตรายที่สุดในป่า และหมูป่าถูกจัดให้อยู่ลำดับแรก
หมูป่าหนังหนา เนื้อแข็ง ต่อให้ใช้ปืนลูกซองยิงก็อาจไม่สามารถล้มมันได้ในทันที
ผมเริ่มรู้สึกกังวล สัญชาตญาณบอกให้รีบเปิดผ้าปิดตาออก
แต่พอมือผมแตะที่ผ้าปิดตาก็ชะงักไป
ก่อนจากมา อาจารย์กำชับไว้อย่างชัดเจน
ห้ามเปิดผ้าปิดตาก่อนครบเวลา
ถ้าผมทำผิดกฎ ผมจะไม่ได้รับการยอมรับเป็นศิษย์
นี่คือกฎการเข้าพิธี
ไม่มีทางเลือก ผมทำได้แค่นั่งนิ่งอยู่ข้างหินก้อนนั้น
ผมไม่กล้าตะโกนขอความช่วยเหลือ เพราะกลัวสัตว์ร้ายจะถูกดึงดูดเข้ามาใกล้มากขึ้น
ผมทำได้เพียงภาวนาให้เจ้าสิ่งนี้จากไปโดยไว และให้เวลาสามชั่วโมงผ่านไปโดยเร็ว
แต่ยิ่งผมกลัวสิ่งใด สิ่งนั้นก็มักจะเกิดขึ้น
กลิ่นเหม็นของมูลสัตว์ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
และแล้วผมก็ได้ยินเสียงของหมูป่า
“ครอก…ครอกๆ…”
เสียงไม่ได้ดังมาก แต่ในป่าที่เงียบสงัดเช่นนี้ มันกลับชัดเจนจนน่าขนลุก
หัวใจผมกระตุกวูบ นี่มันเสียงหมูป่าจริงๆ
รอบๆ ผมมีหมูป่าอยู่จริงๆ งั
