มันกลางฤดูร้อนแท้ๆ แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกเหมือนอยู่ในฤดูหนาวทันใดนั้น ผมเห็นเงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากศาลหลักเมืองเป็นชายในชุดผ้าสีเทาผมมองไม่เห็นหน้าชัดเจน แต่เห็นว่าใบหน้าของเขาซีดขาวผิดธรรมชาติเขายืนอยู่หน้าประตูศาลครู่หนึ่ง ก่อนจะมองมาทางที่ผมซ่อนอยู่ แล้วพูดขึ้นด้วยเสียงแหบแห้ง“พี่ชาย หนาวขนาดนั้น ทำไมไม่เข้ามาผิงไฟล่ะ”เสียงของเขาไม่ดัง แต่ผมได้ยินชัดเจนผมแน่ใจว่าจากจุดที่เขายืนอยู่ไม่มีทางมองเห็นผม แต่เขากลับรู้ว่าผมกำลังสั่นเพราะความหนาวสิ่งนี้ทำให้ผมยิ่งระแวงหนักขึ้นผมไม่ตอบอะไร ยังคงซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ กำกระบี่กระดูกปลาแน่นชายคนนั้นเห็นว่าผมไม่ตอบจึงพูดขึ้นอีก“กลางป่ารกร้างแบบนี้ มีสัตว์ป่าชุกชุม เข้ามานั่งผิงไฟดื่มเหล้าสักหน่อยดีกว่า”ผมยังคงเงียบ จับตาดูเขาอย่างระมัดระวังเมื่อเห็นว่าผมยังไม่ตอบ เขาก็เปลี่ยนโทนเสียงเป็นแข็งกร้าวขึ้น “ทำไม ฉันเชิญนายเข้ามาดีๆ“แต่กลับไม่พูดอะไรสักคำ นี่คิดจะเมินกันรึไง อีกเดี๋ยวหากพี่น้องในนี้โกรธขึ้นมา พวกเขาไม่พูดจาดีเหมือนฉันหรอกนะ…”[1]เอสเคปรูม หมายถึง เกมหลบหนีจากห้องที่จำลองสถานการณ์ต่างๆ เช่น ห้องปิดตาย โรงพยาบาลร้าง ขึ้นอยู่กับธีมและขนาดของสถานที่ ซึ่งผู้เล่นต้องตามหาคำใบ้เพื่อไขปริศนาหาทางออกภายในเวลาที่กำหนด
เนื่องจากสถานที่ที่อาจารย์ส่งให้ผมอยู่ไกลพอสมควร การเดินทางต้องใช้เวลาถึงสามชั่วโมง ดังนั้น หลังจากกลับไปที่หอพักเพื่อเก็บของ
