าหมู่บ้าน
จากนั้นผมปักธูปสามดอกลงกับพื้น
ผมมองไปยังวิญญาณทั้งสามก่อนกล่าว
“เดี๋ยวผมจะเรียกชื่อพวกคุณ พอผมพูดจบ ก็ให้เดินไปทางทิศตะวันตกพร้อมกัน ไม่นานก็ถึงปรโลกแล้ว บนเส้นทางนั้นพวกคุณจะไม่เดียวดาย ขอให้พวกคุณหมดเคราะห์หมดกรรม และได้เกิดใหม่ในภพที่ดี”
วิญญาณทั้งสามพยักหน้ารับพร้อมกัน
ผมไม่รอช้า เริ่มท่องส่งวิญญาณทันที
“ธุลีคืนสู่ธุลี ดินคืนสู่ดิน ผู้ล่วงลับเดินทางสู่ปรภพ หวังโป๋ เฉินต้าจู่ หลี่เค่อ…จงไปสู่สัมปรายภพ”
เสียงของผมทุ้มต่ำและต่อเนื่อง
ลุงอวี๋ยืนพิงต้นไม้ใกล้สี่แยก จ้องมองผมขณะส่งดวงวิญญาณ
เมื่อสิ้นเสียงของผม วิญญาณทั้งสามก้มศีรษะคำนับให้ผมและลุงอวี๋
“ขอบคุณอาจารย์ทั้งสอง”
“ขอบคุณท่านนักพรต”
“คนดีต้องได้ดี ขอบคุณพวกคุณมาก”
ผมพยักหน้า “ไปเถอะ”
ลุงอวี๋ก็ส่งเสียงตอบรับสั้นๆ ก่อนจะเงียบไป
เมื่อวิญญาณทั้งสามเห็นดังนั้นก็ไม่ลังเลอีกต่อไป
พร้อมกับเปลวธูปที่ค่อยๆ เผาไหม้ พวกเขาดูเหมือนจะรู้สึกถึงทางที่ต้องไป
ทั้งสามจับกลุ่มกันแล้วเดินไปทางทิศตะวันตก
พวกเขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ลมเย็นยะเยือกก็พัดผ่าน
จากนั้นร่างของพวกเขาก็ค่อยๆ จางหายไป ณ สี่แยกนั้น…
