ตอบอะไรดี
หลังจากตั้งสติได้ ลุงอวี๋ก็พูดขึ้นอีก “ลุงชักอยากรู้แล้วสิว่าบรรพจารย์จะประทานอะไรให้นาย
“ต้องรู้ไว้ว่าอาจารย์ของฉันหรืออาจารย์ปู่ของนาย ตอนเข้าพิธียังคำนับไปแค่แปดครั้งเท่านั้น ส่วนฉันกับอาจารย์ของนายคำนับไปสามครั้ง แต่นายกลับคำนับไปถึงสิบแปดครั้ง…นี่มันต้องเป็นอะไรที่ไม่ธรรมดาแน่”
สายตาของลุงอวี๋เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ
เห็นผมยังดูลังเลไม่มั่นใจ ลุงอวี๋ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ แค่บอกว่าถ้าผมได้รับพรจากบรรพจารย์เมื่อไร ให้รีบบอกเขาทันทีว่าได้อะไรมา
ผมพยักหน้ารับคำ แล้วเดินไปตรวจดูธูปหน้าห้องเพื่อให้แน่ใจว่ายังไม่ดับ
เวลาผ่านไปประมาณชั่วโมงครึ่ง ลมเย็นยะเยือกพัดโชย
จากนั้นวิญญาณทั้งสามก็ทยอยกันกลับมา
เมื่อพวกเขาเห็นผมก็พากันโค้งคำนับด้วยความซาบซึ้งใจ
พวกเขาบอกว่าได้พบหน้าครอบครัว และเข้าฝันเพื่อบอกลาครั้งสุดท้ายแล้ว ทำให้ญาติไม่ต้องเป็นห่วงอีกต่อไป
เมื่อเห็นวิญญาณทั้งสามกลับมา ลุงอวี๋ก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ! ไปส่งพวกเขาให้เรียบร้อย พวกเราจะได้เลิกงาน”
ผมพยักหน้ารับ แล้วนำพวกเขาเดินลงไปชั้นล่าง
ก่อนออกจากห้องอาถรรพ์ ผมหันกลับไปมองมันอีกครั้ง
เศษกระจกแตกกระจัดกระจายไปทั่ว แต่บรรยากาศเย็นยะเยือกและพลังอาฆาตที่เคยมีอยู่ก่อนหน้านี้ได้หายไปหมดแล้ว ไร้ซึ่งวี่แววของผียายเฒ่าแสนร้ายกาจ
คืนนี้ถือว่าราบรื่นกว่าที่คิด
ผมกับลุงอวี๋พาวิญญาณทั้งสามเดินไปยังสี่แยกหน้
