าหนีได้งั้นเหรอ”
พูดจบ ผมก็พุ่งหมัดเข้าใส่กระจกบานนั้นทันที!
แต่ไอหมอกสีขาวนั้นก็พุ่งเข้าไปในกระจกอีกบานหนึ่งก่อนที่หมัดของผมจะกระทบกระจก
ผมจับจ้องไปที่หมอกสีขาวที่กำลังเคลื่อนที่
“เพล้งๆๆ!” ผมซัดหมัดลงไปบนกระจกบานแล้วบานเล่า
จนกระทั่งเมื่อผมทำลายกระจกบานที่สี่
“เพล้ง!”
เสียงแตกดังลั่น และในวินาทีนั้นเอง เสียงกรีดร้องเกรี้ยวกราดของผียายเฒ่าก็ดังออกมาจากกระจกที่แตกร้าว
“ไอ้เด็กอายุสั้น ตายซะเถอะ!”
ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น ผมก็เห็นมือเหี่ยวแห้งซีดเหลืองข้างหนึ่งพุ่งออกมาจากกระจกที่แตก
มือนั้นตรงเข้ามาขยุ้มคอของผมด้วยความรวดเร็วเกินกว่าที่ผมจะตั้งตัวทัน
ผมคาดไม่ถึงเลยว่ามันจะสามารถยื่นมือออกมาจากกระจกได้แบบนี้!
ในขณะที่ผมพยายามถอยหนี ผียายเฒ่าก็พุ่งทะลุกระจกที่แตกออกมาเต็มตัว
มือผอมแห้งของมันคว้าคอผมแน่น ปลายเล็บที่แหลมคมจิกลงไปจนรู้สึกเจ็บแสบ
มันพยายามบีบคอผมให้หัก ใช้เล็บคมเกี่ยวขาดหลอดลมของผม
แม้ผมจะหลบไม่พ้น แต่มือก็ไม่หยุดนิ่ง
ถึงจะเจ็บแค่ไหน ผมก็กำกระบี่กระดูกปลาแน่น แล้วแทงมันไปสุดแรง!
“ฉึก!”
ปลายกระบี่กระดูกปลาทะลุผ่านแขนของผียายเฒ่าอย่างจัง
ตัวอักษรยันต์สิบแปดตัวบนกระบี่เรืองแสงขึ้นมาทันที
“อ๊ากกกก!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่น มือที่บีบคอผมอยู่ถึงกับสะดุ้งจนต้องปล่อยออก
ขณะเดียวกันลุงอวี๋ที่พอได้หายใจเต็มปอดก็ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เขาหยิบมีดหัวมังกรขึ้นมา พุ่งเข้าไปฟันลงที่ต้
