ัว และห้องน้ำ
หน้าต่างทุกบานถูกปิดตาย แสงจันทร์ไม่อาจส่องลอดเข้ามาได้
ภายในห้องมืดสนิท ไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ
ครั้งก่อนที่ผมเข้ามาแทบมองไม่เห็นอะไรเลย และยังเผลอเตะบางสิ่งที่เหมือนอ่างเข้า
แต่ครั้งนี้ผมใช้ใบส้มโอที่ชโลมน้ำตาวัวทาเปลือกตาไว้แล้ว
แม้ห้องจะมืดมิด แต่ผมสามารถมองเห็นทุกสิ่งภายในได้ชัดเจน
และสิ่งที่ผมเห็นก็ทำให้ผมตะลึงงัน
ผนังทั้งสี่ด้านเต็มไปด้วยยันต์สีเหลืองและกระจกมากมายที่แขวนอยู่ทั่วทุกมุม
มันเป็นกระจกแบบธรรมดาที่มีฐานพลาสติกกลมๆ อย่างที่ขายกันตามท้องตลาด ราคาตกบานละห้าหยวน
มันถูกแขวนจนทั่วห้องราวกับต้องการสะท้อนทุกสิ่งทุกอย่างภายใน
โดยเฉพาะหน้าต่างและระเบียงที่ถูกปิดตายก็เต็มไปด้วยกระจกและยันต์สีเหลือง
กระจกเหล่านี้สะท้อนแสงกันไปมา จนทำให้ผมเห็นเงาสะท้อนของตัวเองและลุงอวี๋ในทุกบาน
เงาพวกนั้นบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติ ให้ความรู้สึกชวนขนลุก ซ้ำยังไม่มีเงาของสิ่งอื่น นอกจากเราสองคนเลย
ขณะที่ผมกับลุงอวี๋กำลังสำรวจไปรอบๆ ทันใดนั้นประตูที่เราเพิ่งพังเข้ามาก็ปิดลงดัง “โครม!”
กระจกหลายบานที่ติดอยู่ด้านหลังประตูพลันแตกร้าว!
เป็นที่แน่นอนว่ากระจกเหล่านี้ไม่มีผลกดข่มสิ่งสกปรกที่อยู่ในห้องนี้ได้เลย
ลุงอวี๋ไม่ได้ใส่ใจนัก เพียงกวาดสายตามองไปยังห้องครัวข้างๆ ที่ว่างเปล่า
จากนั้นก็หันมาร้องสั่งผมเสียงหนักแน่น
“เข้าไปในห้อง!”
พูดจบก็ยกมีดหัวมังกรพุ่งตรงไปยังห้องนอนทันที
ผมรีบก้าวตามหลังโดยไม
